Σχέδιο Ομπάμα για την Αίγυπτο

 

Η Αίγυπτος ζει την επαύριο της αραβικής άνοιξης τη δική της μεταπολίτευση, με τον λαό να ελπίζει σε καλύτερες ημέρες, σε μια κοινωνία πιο δίκαιη και λιγότερο διεφθαρμένη, μια κοινωνία που θα ζει σε συνθήκες δημοκρατίας, ελευθερίας και οικονομικής ανάπτυξης.
Πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι πέραν του βραχνά του διεφθαρμένου καθεστώτος Μουμπάρακ και της πολύχρονης καταστολής που έπνιξε κάθε ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, μια σημαντική παράμετρος που πυροδότησε την εξέγερση ήταν και η ζοφερή οικονομική κατάσταση της χώρας και οι μεγάλες αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων που έσπρωξαν τεράστια τμήματα του πληθυσμού από την ανέχεια στην πλήρη εξαθλίωση. Στο βαθμό που δεν βελτιωθεί σύντομα το βιοτικό επίπεδο, είναι πολύ πιθανόν να συνεχιστεί μια κοινωνική αναταραχή που μπορεί να υπονομεύσει τα κεκτημένα της «Επανάστασης της 25ης Ιανουαρίου». 

Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία

Show them the money

Πακτωλό χρημάτων υπόσχονται σε Τυνησία και Αίγυπτο κυβερνήσεις και οργανισμοί που έως την τελευταία σχεδόν στιγμή της «αραβικής άνοιξης» στήριζαν τα καθεστώτα του Μπεν Αλί και του Μουμπάρακ.

Η προθυμία τους να στηρίξουν πλουσιοπάροχα τη δημοκρατική μετάβαση αυτών των χωρών προκαλεί καχυποψία σε σημαντική μερίδα των κινημάτων που ανέτρεψαν τα δικτατορικά καθεστώτα.
Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής της G8 στην Ντοβίλ συμφωνήθηκε να προσφέρουν διεθνείς αναπτυξιακές τράπεζες κάπου 20 δισ. δολάρια σε Αίγυπτο και Τυνησία τα επόμενα τρία χρόνια προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι οικονομικές ζημιές που προκάλεσαν οι πρόσφατες εξεγέρσεις και να διευκολυνθεί η ομαλή δημοκρατική τους μετάβαση. Ηδη, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα προθυμοποιήθηκαν να δώσουν 4,5 δισ. δολάρια σε ευνοϊκά δάνεια προς την Αίγυπτο τους επόμενους 24 μήνες και 1,5 δισ. δολάρια στην Τυνησία. Επιπλέον, 10 πρόσθετα δισ. δολάρια θα διατεθούν μέσω διμερών συμφωνιών από τις χώρες της G-8 και άλλα δέκα δισ. έχουν προσφερθεί από Σαουδική Αραβία, Κατάρ και Κουβέιτ.

Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία

Εκπαίδευση κατά της φτώχειας

Το να είσαι ηγέτης σημαίνει να έχεις την ικανότητα να εμπνέεις άλλους ανθρώπους να φέρουν εις πέρας μιαν αποστολή. Όπως η 22χρονη Πενέλοπι Ματσίπι από τη Ζάμπια που βραβεύθηκε προχθές ως παγκόσμια ηγέτιδα.

Η Πενέλοπι βρισκόταν προχθές στο Σαν Ντιέγκο, στη σύνοδο των «Ισχυρότερων Γυναικών» του περιοδικού «Fortune», ανάμεσα στην πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις και τη διευθύντρια της Υahoo Κάρολ Μπαρτς. Ήταν μάλιστα η μία από τις δύο γυναίκες που τιμήθηκαν με το βραβείο των 25.000 δολαρίων που έχουν θεσπίσει η Goldman Sachs και το «Fortune». «Νόμιζα ότι ονειρευόμουν», είπε στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». «Με θαυμάζουν και είμαι πολύ περήφανη γι΄ αυτό. Δείχνει ότι τα πάντα είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν με την παιδεία. Θέλω να βοηθήσω κι άλλα κορίτσια να ξεφύγουν από τη φτώχεια όπως εγώ».

Η Πενέλοπι είναι ένα λαμπρό παράδειγμα για το πόσα πολλά μπορεί να γίνουν με την εκπαίδευση των γυναικών.

Στα 14 της έχασε τους γονείς της και την περιουσία της οικογένειάς της. Παράτησε το σχολείο και άρχισε να εκδίδεται για να ζήσουν η ίδια και ο αδελφός της. Από τις τρεις έφηβες φιλενάδες της με τις οποίες μοιραζόταν ένα μπορντέλο, μία έχει ήδη πεθάνει, πιθανόν από ΑΙDS. Όμως η Πενέλοπι επέστρεψε στο σχολείο με τη βοήθεια της αμερικανικής μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Camfed, η οποία μάχεται εναντίον της φτώχειας προσφέροντας εκπαίδευση σε κορίτσια. Παράλληλα, μαζί και με άλλες ντόπιες, γύρισε το ντοκιμαντέρ «Νασάνγκε Ινσίλα», που σημαίνει «Βρήκα τον δρόμο μου». Αφηγούνταν την ιστορία της πιστεύοντας ότι θα βοηθήσει έτσι τις φιλενάδες της που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση.

Η ταινία έκανε το κορίτσι μια τοπική διασημότητα. Αγόρασε έναν πάγκο στην αγορά και άρχισε να πουλάει μπισκότα και κάρτες για κινητά. Πέρυσι εντάχθηκε στην πρωτοβουλία «10.000 γυναίκες» της Goldman Sachs για την εκπαίδευση γυναικών στις επιχειρήσεις και τη διοίκηση. Η Πενέλοπι εκπαιδεύτηκε στην Πληροφορική και τώρα εργάζεται σ΄ ένα κέντρο ηλεκτρονικών υπολογιστών στην πόλη της, τη Σαμφία. Το βραβείο της σχεδιάζει να το αφιερώσει στη χρηματοδότηση ενός ντοκιμαντέρ για τη βία κατά των γυναικών, «για να μάθουν οι γυναίκες τα δικαιώματά τους και να αποκτήσουν φωνή». Θέλει επίσης να βοηθήσει τις ντόπιες να αποφύγουν την πορνεία χορηγώντας μικρά δάνεια. «Η Πενέλοπι είναι το τέλειο παράδειγμα για το πόσο αποτελεσματικό είναι το να επενδύεις σε γυναίκες, επειδή επενδύει την επιτυχία της σε άλλους», εξηγεί στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ο Λόιντ Μπλανφάιν, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs. «Αυτό που συνδέει όλες όσες μετέχουν στην πρωτοβουλία «10.000 γυναίκες», είτε είναι από την Ινδία, τη Νιγηρία, τη Βραζιλία ή το Αφγανιστάν, είναι η απόλυτη αποφασιστικότητά τους να οικοδομήσουν μια καλύτερη ζωή- όχι μόνο για τον εαυτό τους, αλλά και για τις οικογένειες και τις κοινότητές τους».

Από Τα Νέα

"Μη βοηθάτε άλλο την Αφρική"

Μέχρι σήμερα οι Αφρικανοί διανοούμενοι κατηγορούσαν τη Δύση ότι η οικονομική βοήθεια που προσέφερε στη Μαύρη Ηπειρο δεν ήταν αρκετή. Οχι πια. Μια νέα γενιά Αφρικανών διανοουμένων θέτει σε αμφισβήτηση την κυρίαρχη αυτή άποψη σχετικά με τον ευεργετικό ρόλο της οικονομικής βοήθειας...

Η σημαντικότερη εκπρόσωπος της νέας αυτής γενιάς είναι οικονομολόγος από την Γκάμπια, η Dambisa Moyo. Σε δημοσιεύσεις και σε ομιλίες της, η νεαρή Αφρικανή οικονομολόγος υποστηρίζει ότι η δυτική βοήθεια στην Αφρική βλάπτει τις αποδέκτριες χώρες και εμποδίζει την οικονομική τους ανάπτυξη. Κατά συνέπεια, αυτό που απαιτείται δεν είναι η αύξηση της οικονομικής βοήθειας, αλλά, αντίθετα, ο σταδιακός τερματισμός της.

«Η ελεημοσύνη στην Αφρική παραμένει μία από τις πιο δημοφιλείς ιδέες της εποχής μας», γράφει η Moyo. «Εκατομμύρια άτομα διαδηλώνουν υπέρ αυτής της ιδέας, οι κυβερνήσεις αξιολογούνται στο βαθμό που την υποστηρίζουν και οι διάφοροι επώνυμοι τη διαφημίζουν. Ομως όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η βοήθεια στην Αφρική έκανε τους φτωχούς φτωχότερους και επιβράδυνε την ανάπτυξη. Η ύπουλη κουλτούρα της βοήθειας έκανε τα αφρικανικά κράτη να είναι υπερχρεωμένα, ευάλωτα στον πληθωρισμό και στις συναλλαγματικές διακυμάνσεις και αποθάρρυνε τις ξένες επενδύσεις».

Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία