Για τα πετρέλαια αγωνιά η Αλγερία

Ο στρατός της Αλγερίας τέθηκε σε κατάσταση ύψιστης επιφυλακής λόγω δυνητικών απειλών εναντίον των πετρελαϊκών της κοιτασμάτων, αναφέρει η εφημερίδα L'Expression.

Τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά κοιτάσματα βρίσκονται στο νότιο τμήμα της χώρας. Τα δεύτερα μεγαλύτερα, κοντά στην πόλη Αμενάς, διατρέχουν το σοβαρότερο κίνδυνο δολιοφθοράς, σύμφωνα με την εφημερίδα.

Η κατάσταση θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνη καθώς στην περιοχή κυκλοφορούν βαρέα όπλα, όπως πολυβόλα, εκρηκτικά και ρουκέτες.

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος το υπουργείο Άμυνας αποφάσισε να αυξήσει τις περιπολίες του στην περιοχή. Η Αλγερία και η Λιβύη έχουν χερσαία σύνορα μήκους 900 χιλιομέτρων.

Και στην Αλγερία, όπως σε και πολλές άλλες χώρες της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, έχουν σημειωθεί αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, αν και η βία δεν έχει κλιμακωθεί στα επίπεδα της Λιβύης ή της Συρίας.

Από το Σκάι

Πέντε αιτίες για την εξέγερση των Αράβων

Ποιες είναι οι αιτίες για τον «τυφώνα» ελευθερίας που ξέσπασε στον αραβικό κόσμο, από το Μαρόκο ώς το Μπαχρέιν, περνώντας από την Τυνησία, τη Λιβύη και την Αίγυπτο;

Γιατί αυτοί οι ταυτόσημοι πόθοι για δημοκρατία εκφράζονται τη συγκεκριμένη στιγμή;

Στα δύο αυτά ερωτήματα, οι απαντήσεις είναι ιστορικής, πολιτικής, οικονομικής, κλιματικής και κοινωνικής φύσης.

1 Ιστορικοί λόγοι. Μετά το τέλος του Α' Παγκόσμιου Πολέμου και την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων της Δύσης στην Εγγύς Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική αφορούσαν δύο σταθερές: τον έλεγχο των αποθεμάτων υδρογονανθράκων και την εγγύηση παραχώρησης εθνικής εστίας στους Εβραίους. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και το οικουμενικό τραύμα που προκάλεσε το Ολοκαύτωμα, η δημιουργία του κράτους του Ισραήλ το 1948 είχε ως αντίβαρο, σε πολλά αραβικά κράτη απελευθερωμένα από την αποικιοκρατία, την άνοδο στην εξουσία αντισιωνιστικών δυνάμεων (αντιτιθέμενων στην ύπαρξη του Ισραήλ), οι οποίες επικαλούνταν δύο διαφορετικές ιδεολογίες: «στρατιωτική-εθνικιστική» στην Αίγυπτο, το Σουδάν και την Υεμένη, «αραβική σοσιαλιστική» στο Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και την Αλγερία.

Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία