Δημοκρατία κόντρα στα φυλετικά μίση

Επειτα από δέκα χρόνια, οι κάτοικοι της Ακτής Ελεφαντοστού επιστρέφουν σήμερα στις κάλπες για τις προεδρικές εκλογές, εάν δεν έχει συμβεί κάτι τραγικό τις τελευταίες ώρες.

Και το τραγικό δεν είναι εκτός προγράμματος, αφού οι τελευταίες δύο εκλογικές αναμετρήσεις, μία που δεν έγινε, το 2005, και μία που έγινε, το 2000, σημαδεύτηκαν από αιματηρά επεισόδια. Οι υποψήφιοι είναι δεκατέσσερις, αλλά τα μάτια όλων είναι στραμμένα στους τρεις επικρατέστερους, τον απερχόμενο πρόεδρο Λοράν Γκμπάγκμπο, τον πρώην πρόεδρο Ανρί Κονάν Μπεντιέ και τον πρώην πρωθυπουργό Αλασάν Ουατάρα.

Και οι τρεις ετοιμάζονται χρόνια γι' αυτή τη στιγμή, όπως και οι ψηφοφόροι, αφού οι εκλογές αναβληθήκαν έξι φορές την τελευταία πενταετία.

Ο νικητής θα έχει ν' αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα: διαλυμένες δομές, ανεξέλεγκτη διαφθορά και όλες τις συνέπειες του εμφύλιου, που, από το 2002 και επί πέντε χρόνια, μέχρι τη Συνθήκη του Ουαγκαντούγκου (Μπουρκίνα Φάσο), δίχασε τη χώρα.

Ο άλλοτε οικονομικός γίγαντας της αφρικανικής δυτικής ακτής (κακάο και πετρέλαιο), το υπόδειγμα δημοκρατίας -με αφρικανικά πρότυπα- υπό τον Φελίξ Ουφουέ-Μπουανί, από το 2007 προσπάθησε, χωρίς αποτέλεσμα, να βρει μια ευαίσθητη ισορροπία, με τον Γκμπάγκμπο -που πολλοί κατηγόρησαν για καλπονοθεία το 2000- στην προεδρία και τον Γκιγιόμ Σορό -πρώην αρχηγό των ανταρτών του Βορρά- στην πρωθυπουργία.

Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία

Μάστιγα η διαφθορά στη Δ. Αφρική

Ο τέως γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, με δηλώσεις του την Τετάρτη εκτίμησε ότι ο διάδοχος του Ομάρ Μπόνγκο Οντίμπα, που κυβέρνησε επί 41 χρόνια την Γκαμπόν, «θα πρέπει οπωσδήποτε να πατάξει την διαφθορά» που ενδημεί στη φτωχή αυτήν παραθαλάσσια χώρα στη δυτική Αφρική.

«Θα πρέπει, επίσης, (ο νέος πρόεδρος) να προασπίσει τα ανθρώπινα δικαιώματα», υπογράμμισε ο κ. Ανάν, που κατάγεται από την Γκάνα. Οι επισημάνσεις αυτές έγιναν στη διάρκεια του 19ου «Διεθνούς οικονομικού συμποσίου για την Αφρική», που φιλοξενείται τις ημέρες αυτές στο Κέηπ Τάουν, όπου εδρεύει το κοινοβούλιο της Νότιας Αφρικής.

Στην ίδια παρέμβαση, ο κ. Ανάν επεσήμανε ότι «σήμερα η διαφθορά έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις σε όλη τη δυτική Αφρική».

Όσον αφορά τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης για τη Μαύρη Ήπειρο, όπου η παρούσα κρίση σαφώς μπορεί να μετατραπεί σε αμιγώς αναπτυξιακή, σύμφωνα με τις πρόσφατες εκτιμήσεις του ΔΝΤ, ο τέως γενικός γραμματέας του ΟΗΕ αφού συλλυπήθηκε για την απώλεια του προέδρου Μπόνγκο τόνισε ότι «προέχει, πλέον, η σύμπραξη των κυβερνήσεων όλης της περιοχής αυτής του κόσμου με τους ξένους επενδυτές, αλλά μακριά οπωσδήποτε από σκάνδαλα και την αδιαφάνεια».

Στην ίδια την Γκαμπόν και με σεβασμό στη συνταγματική τάξη, προσωρινά χρέη προέδρου ασκεί ήδη από την Τρίτη η πρόεδρος της Γερουσίας κυρία Ροζ Φρανσίν Ρογκομπέ.

Από την Καθημερινή

Το Λάγκος του πλούτου και της φτώχειας

O γιος του κυβερνήτη κάθεται στο μπαρ και απολαμβάνει το ουίσκι του, η κόρη του διευθυντή της αεροπορικής εταιρείας λικνίζεται νωχελικά στην πίστα, ενώ ο γιος του τοπικού μεγιστάνα ανεβαίνει στο τραπέζι και ανοίγει τη μία ακριβή σαμπάνια μετά την άλλη.
Σάββατο βράδυ στο Λάγκος της Νιγηρίας, μιας από τις πιο «αντιφατικές» πόλεις της Αφρικής, όπου οι έχοντες και οι μη έχοντες απολύτως τίποτα ζουν δίπλα δίπλα. Αλλωστε πρόκειται για πόλη υπερθετικών. Είναι η πιο πολυπληθής, η ταχύτερα αναπτυσσόμενη μεγαλούπολη της Αφρικής και, όπως αποδείχτηκε, η πιο ακριβή.
Το Λάγκος ανέκαθεν υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά κέντρα της Αφρικής. Η αυξανόμενη τιμή του πετρελαίου, η πτώση της τιμής του δολαρίου, η επανεγκατάσταση των ξένων εργατών από το Δέλτα του Νίγηρα, οι προσπάθειες ιδιωτικοποίησης και άλλοι παράγοντες έπνιξαν την πόλη στο χρήμα και τη λάμψη.
Πρόσφατη έρευνα από την εταιρεία Mercer για τις ακριβότερες πόλεις του κόσμου τοποθετεί το Λάγκος στην 30ή θέση. Εκεί, δηλαδή, η ζωή είναι κατά τι φθηνότερη από ό,τι στη Νέα Υόρκη, αλλά σαφώς πιο ακριβή από ό,τι στο Λος Αντζελες, το Μαϊάμι και την Ουάσιγκτον. Ακόμα και ευρωπαϊκές πόλεις, όπως η Στοκχόλμη και η Βαρκελώνη, είναι πιο φθηνές. Ομως, η ακρίβεια του Λάγκος προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, καθώς ο μέσος κάτοικος της Νιγηρίας επιβιώνει με λιγότερο από δύο δολάρια ημερησίως. Δεν κρύβονται τα χρήματα που κυκλοφορούν στα «νησία», δύο μικρά τμήματα γης που «χώνονται» στον Ατλαντικό, όπου συγκεντρώνεται η οικονομική δραστηριότητα της πόλης. Χαρακτηριστικά, το δείπνο σε ένα καλό εστιατόριο για δύο άτομα κοστίζει 200 δολάρια, ένα κοκτέιλ 15 δολάρια, ενώ είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς δωμάτιο με λιγότερο από 400 δολάρια το βράδυ.

Η συνέχεια στην Καθημερινή