Νέοι βομβαρδισμοί από τις δυνάμεις του Καντάφι στη Μιζουράτα

Τις επιθέσεις με όλμους εναντίον στο δυτικό τμήμα της Μιζουράτα άρχισαν ξανά οι δυνάμεις του Καντάφι το απόγευμα της Τετάρτης. Νωρίτερα οι αντικαθεστωτικοί είχαν καταφέρει να προστατεύσουν το λιμάνι της πόλης, με τη βοήθεια και των επιδρομών των ΝΑΤΟϊκών αεροσκαφών.

Οι δυνάμεις που πρόσκεινται στον Καντάφι «επιτέθηκαν στην περιοχή Αμπού Ρουία, στα δυτικά της Μιζουράτα προχωρώντας σε ισχυρούς βομβαρδισμούς» ανέφερε στο Reuters εκπρόσωπος των αντικαθεστωτικών.

Νωρίτερα, οι κυβερνητικές επιθέσεις είχαν επικεντρωθεί σε σημεία γύρω από το λιμάνι της πόλης, τη μοναδική πύλη ανεφοδιασμού των αντικαθεστωτικών καθώς η Μιζουράτα παραμένει αποκλεισμένη στα ανατολικά, στα νότια και τα δυτικά.

Η συνέχεια στο in.gr

Ενωμένη Λιβύη χωρίς Καντάφι θέλουν οι φυλές

Τη βούλησή τους να οικοδομήσουν μια «ενωμένη Λιβύη», «μόλις ο δικτάτορας (σ.σ: ο Μουάμαρ Καντάφι) φύγει», εκφράζουν οι αρχηγοί ή αντιπρόσωποι από 61 λιβυκές φυλές σε δήλωσή τους η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα στο Παρίσι από το Γάλλο συγγραφέα Μπερνάρ-Ανρί Λεβί, υποστηρικτή της λιβυκής εξέγερσης.

«Απέναντι στις απειλές που ασκούν πίεση στην ενότητα της χώρας μας, απέναντι στους ελιγμούς και την προπαγάνδα του δικτάτορα και της οικογένειάς του, δηλώνουμε επισήμως το εξής. Τίποτε δεν θα καταφέρει να μας διχάσει. Συμμεριζόμαστε το ίδιο ιδανικό μιας Λιβύης ελεύθερης, δημοκρατικής και ενωμένης», αναφέρεται στο κείμενο, που συντάχθηκε στις 12 Απριλίου στη Βεγγάζη, προμαχώνα της εξέγερσης στην ανατολική Λιβύη. 


Η συνέχεια στο Σκάι


Καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξετάζει ο ΟΗΕ

Ομάδα αξιωματούχων του ΟΗΕ φτάνει στην Τρίπολη, προκειμένου να ξεκινήσει έρευνα για πιθανές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λιβύη από την έναρξη της διαμάχης τον Φεβρουάριο.

Την έρευνα ανέθεσε στην ομάδα, η οποία αποτελείται από τρία άτομα, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, μετά την βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων στη Λιβύη.

Πληροφορίες κάνουν λόγο για εξαφανίσεις, βασανισμούς και θανάτους διαδηλωτών, ενώ στα τέλη Φεβρουαρίου η επίτροπος του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Νάβι Πιλάι, δήλωσε ότι αυτά που συμβαίνουν στη Λιβύη «μπορεί να αποτελούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».

Η συνέχεια στο in.gr

Η επιστροφή των Μάου Μάου

Η ένοπλη σύγκρουση εκατοντάδων κατοίκων της πόλης Καταρίνα, στην κεντρική Κένυα, με μέλη της οργάνωσης «Μουνγκίκι», άφησε πίσω της 29 νεκρούς και μια λιτή ανακοίνωση της αστυνομίας, που ανέφερε πως οι Μουνγκίκι είναι μέλη συμμορίας που προσπάθησαν να αποσπάσουν χρήματα από τους χωρικούς για «προστασία».

Ομως, η ζωή είναι πιο σύνθετη από τις αστυνομικές ανακοινώσεις. Η οργάνωση Μουνγκίκι πράγματι ζει από την «προστασία», όπως η μαφία, αλλά εκεί σταματάνε οι ομοιότητες με το οργανωμένο έγκλημα. Οι Μουνγκίκι είναι μια πολιτική οργάνωση, που έχει τις ρίζες της στον αφρικανικό παγανισμό, τον κοινοτισμό των φυλών, το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα των Μάου Μάου και την πάλη ενάντια στη βρετανική αποικιοκρατία και τους ντόπιους συνεργάτες της.

Στο τέλος της δεκαετίας του '80, νεαρά μέλη της φυλής Κικούγιου, που είναι αγρότες στα υψίπεδα της κεντρικής Κένυας, σχημάτισαν ένοπλους πυρήνες για να προστατέψουν τη γη της φυλής τους από την επέκταση των Μασάι που υποστηρίζονταν από την κεντρική κυβέρνηση. Ονομάστηκαν Μουνγκίκι, που σημαίνει «λαός ενωμένος» και άντλησαν την ιδεολογία τους από την οργάνωση Μάου Μάου, που πολέμησε τη δεκαετία του '50 τους βρετανούς αποικιοκράτες. Η εξέγερση των Μάου Μάου, που ανήκαν κι αυτοί στη φυλή Κικούγιου, είχε την απαρχή της επίσης στην απώλεια εδαφών που υπέστησαν με τη βία από τους αποίκους.

Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία

Διαβάστε κι εδώ

Το όπλο των Μασάι κατά του AIDS

Μια καλύβα στο «πουθενά», που προσδιορίζεται στο χωριό Νγκαρενανίκι, έξω από την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Τανζανίας, ένα αυτοσχέδιο κρεβάτι και μερικές φούντες από βότανα που ξεραίνονται στη ζέστη δεν είναι ό,τι ακριβώς εννοούμε συνήθως ως «ιατρείο». Ούτε φυσικά ο φύλαρχος Elias, ντυμένος σε πολύχρωμα μεταξωτά, με τα τεράστια σκουλαρίκια και το βαμμένο πρόσωπο, που διαβεβαιώνει σε μια διάλεκτο των σουαχίλι ότι μπορεί να θεραπεύσει την ελονοσία, τον διαβήτη, το άσθμα, τον καρκίνο και το AIDS, μπορεί με την πρώτη ματιά να είναι πειστικός. Η πραγματικότητα όμως μπορεί πολλές φορές να ξεπερνά τη φαντασία...

Ανδρες, γυναίκες, παιδιά φθάνουν παρ' όλ' αυτά από πολύ μακριά, τις περισσότερες φορές με τα πόδια, αναζητώντας μια ευκαιρία να αντιμετωπιστεί το πρόβλημά τους και απευθύνονται σε κάποιον από τους «παραδοσιακούς γιατρούς», όπως χαρακτηρίστηκαν επισήμως από το τανζανικό κράτος το 2002, οπότε και έλαβαν άδεια εξάσκησης επαγγέλματος υπό το φως του ήλιου!Μια θεραπεία για τον καρκίνο ή το AIDS μπορεί πράγματι να κρύβεται σε κάποια βότανα. Ο θεός του Ze-Elias και η συνείδησή του μπορεί να ξέρουν στην πραγματικότητα. Πάντως η Τανζανία είναι ούτως ή άλλως μια χώρα όπου η παράδοση και ο εκσυγχρονισμός συνυπάρχουν υπό καθεστώς αμοιβαίου σεβασμού. Οπου, επίσης, περίπου 120 διαφορετικές φυλές με καμιά δεκαριά διαφορετικές θρησκείες αφήνουν περιθώρια να ευδοκιμήσει μια ειρηνική προεδρική δημοκρατία, στην οποία μάλιστα οι παραδοσιακοί φύλαρχοι-πολέμαρχοι και η... σύγχρονη ιατρική συνεργάζονται για τη βελτίωση του επιπέδου του εθνικού συστήματος υγείας, «ανταλλάσσοντας» ασθενείς για διάγνωση και θεραπεία.

Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία

Φονικός Τουρισμός

Περίπου 25.000 Δυτικοί αναμένεται να πάρουν φέτος, από την πλευρά της Τανζανίας, τον πολυσύχναστο τουριστικό δρόμο προς την κορυφή του Κιλιμάντζαρο, της υψηλότερης κορυφής της Αφρικής (5.898 μ.). Πόσοι άραγε απ΄ αυτούς θα προσέξουν τους Τανζανούς συνοδούς τους, τους ξεχασμένους σέρπα της Αφρικής; Η μοίρα των αχθοφόρων του Κιλιμάντζαρο είναι ένα απ΄ αυτά τα βουβά σκάνδαλα για τα οποία δεν μιλάει κανείς και λιγότερο απ΄ όλους οι εταιρείες που οργανώνουν τα κερδοφόρα αυτά ταξίδια. Ώς και 20 οδηγοί και αχθοφόροι χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο στο Κιλιμάντζαρο. Πεθαίνουν από την ασθένεια του υψομέτρου, από υποθερμία και πνευμονία εξαιτίας του ανεπαρκούς εξοπλισμού και της αδιάκοπης πίεσης να συνεχίσουν να δουλεύουν. Αχθοφόροι (οι οποίοι κουβαλούν συσκευασίες 20 κιλών που περιέχουν νερό, τρόφιμα, καυσόξυλα και αντικείμενα των τουριστών) κερδίζουν 3 δολάρια την ημέρα· οι οδηγοί μέχρι 10 δολάρια. Αν τα ποσά αυτά συγκριθούν με τα 5.000 δολάρια που κάθε τουρίστας πρέπει να καταβάλει στο τουριστικό γραφείο για να ανέβει στο Κιλιμάντζαρο, η σύγκριση μιλάει από μόνη της. Οδηγοί και αχθοφόροι πρέπει επίσης να χρηματοδοτούν οι ίδιοι τον εξοπλισμό τους. Αυτό σημαίνει πως οι Δυτικοί ορειβάτες συνοδεύονται στη στέγη της Αφρικής από Τανζανούς που τρέμουν μέσα σε γαλότσες και ελαφριά μπουφάν, χωρίς γάντια, καπέλα ή γυαλιά ηλίου. Στο Κιλιμάντζαρο, όπως και στον υπόλοιπο αναπτυσσόμενο κόσμο, οι Δυτικοί τουρίστες συμπεριφερόμαστε σαν τους χειρότερους αποικιοκράτες άλλης εποχής.

Από Τα Νέα

Η σφαγή των αθλητών

Στις φοβερές φυλετικές σφαγές, που έγιναν πρόσφατα στην Κένυα, μαθαίνουμε τώρα ότι πρωταγωνίστησαν γνωστοί πρωταθλητές καθοδηγώντας τη βία. Και πως δύο επίσης πασίγνωστοι δρομείς έχασαν τη ζωή τους στα γεγονότα. Το διαβάζουμε στην ιταλική «Κοριέρε ντελα Σέρα», σε ανταπόκριση του απεσταλμένου της στο Ναϊρόμπι, Μάσιμο Αλμπέριτζι.Πλούσιοι, διάσημοι αθλητές, απολαμβάνοντες το σεβασμό της φυλής τους, τέθηκαν λοιπόν επικεφαλής συμμοριών, απ' αυτές που μακέλεψαν περισσότερους από χίλιους ανθρώπους. Η περιοχή της Κοιλάδας Ριφτ, όπου φούντωσε η βία, είναι περίφημη εκτός των άλλων ως η Μέκκα των αθλητών μεγάλων αποστάσεων της Κένυας. Οι περισότεροι απ' αυτούς είναι Καλεντζίν, δηλαδή μέλη της εθνοτικής ομάδας, που από την αρχή του Ιανουαρίου καταδίωξαν τους Κικούγιου, την κυρίαρχη φυλή της Κένυας, η οποία διαιρείται σε σαράντα φυλές. Οι σημαντικότερες είναι: Κικούγιου (22%), Λούια (14%), Λούο (13%), Καλεντζίν (12%), Κάμπα (11%). Στις εκλογές της 27ης Δεκεμβρίου νίκησε ο απερχόμενος πρόεδρος Εμίλιο Μβάι Κιμπάκι, Κικούγιου στη φυλή. Ο αντίπαλός του, Ραΐλα Αμόλο Οντίγκα (καταγωγής Λούο), που στηρίχτηκε από αρκετές φυλές, κατηγόρησε τον Κιμπάκι ότι σημάδεψε την τράπουλα. Ξέσπασε τότε η βία και οι συγκρούσεις πήραν τη μορφή εθνικών εκκαθαρίσεων, που εξελίσσονταν σταδιακά σε αμοιβαίες εθνικές εκκαθαρίσεις, με τις διάφορες ομάδες να προσπαθούν να διώξουν τις άλλες από την περιοχή τους. Στην Κοιλάδα Ριφτ άνθρωποι ακρωτηριάστηκαν ή δολοφονήθηκαν με τσεκούρια. Οικογένειες πυρπολήθηκαν μέσα στα σπίτια τους.Μία αναφορά, τώρα, από τον οργανισμό πολιτικής ανάλυσης, International Crisis Group (ICG), αποκαλύπτει πως ένα γκρουπ αθλητών είχε καθοδηγήσει τέτοιες ομάδες κρούσης, οργανώνοντας αποστολές τιμωρίας. Ειδικά στο Ελντορέτ, πόλη φέουδο των Καλεντζίν, εκτυλίχτηκαν σκηνές μεγάλης αγριότητας. Οι αθλητές, σύμφωνα με τον ICG, δεν έμειναν μακριά από τις εθνοτικές εκκαθαρίσεις. Τις ημέρες εκείνες σφάχτηκαν και δύο μεγάλοι πρωταθλητές: ο Λούκας Σανγκ, που το 1988 είχε λάβει μέρος στους Ολυμπιακούς της Σεούλ, κι ο Γουέσλεϊ Νγκέτιχ, ο οποίος ήρθε πέρυσι δεύτερος στο μαραθώνιο του Χιούστον. Σύμφωνα με τον ICG δεν ήσαν προκαθορισμένοι στόχοι, αλλά έχασαν τη ζωή τους ως μετέχοντες στις συγκρούσεις. Ωστόσο η άποψη αυτή διαψεύστηκε από την ομοσπονδία στίβου της Κένυας. Ο Ιταλός προπονητής του πρώτου, Ρενάτο Κανόβα, αφηγήθηκε τη σφαγή: «Ο Σανγκ ήταν φιλήσυχος άνθρωπος. Περνούσε τυχαία από το σημείο όπου χτυπιούνταν Κικούγιου και Καλεντζίν και κατέβηκε από το αυτοκίνητο σε μία προσπάθεια να τους ειρηνεύσει. Κάποιος φανατικός τότε τον σκότωσε με μεγάλο μαχαίρι. Ο καημένος δεν έκανε κακό ούτε σε μύγα». Οσο για τον Γουέσλεϊ Νγκέτιχ, ο Κενυάτης δημοσιογράφος Βιτάλις Κιμουτάι γράφει πως μαζί με έναν παπά από το χωριό του, βρισκόταν σε ειρηνευτική αποστολή σε μάχη μεταξύ Μασάι και Κίπσιγκις, όταν δέχτηκε δηλητηριασμένο βέλος. Η τραγική ειρωνεία είναι πως την προηγούμενη ο Νγκέτιχ είχε σώσει ένα βαριά τραυματισμένο παιδί, μεταφέροντάς το με τρακτέρ σε νοσοκομείο.

Από την Ελευθεροτυπία

«Ομπαμανία» στην Κένυα

ΝΑΪΡΟΜΠΙ. Πραγματική «Ομπαμανία» μοιάζει να έχει καταλάβει τα μέλη της φυλής των Λούο στην Κένυα, καθώς ο Κενυάτης πατέρας του υποψηφίου για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος ανήκε στη φυλή των Λούο.

Η αγάπη των Λούο για τον Ομπάμα εκφράζεται με κραυγαλέο τρόπο σε γιγαντοαφίσες και συνθήματα στους τοίχους στην είσοδο της παραγκούπολης της Κιμπέρα, μία από τις μεγαλύτερες και φτωχότερες στον κόσμο. Πάνω από 50 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στην Κιμπέρα και πάνω από 1.000 σε όλη τη χώρα, από την αρχή των ταραχών στις 27 Δεκεμβρίου, ημερομηνία κατά την οποία ο πρόεδρος Κιμπάκι ανακοίνωσε τη νίκη του στις αμφιλεγόμενες εκλογές, προκαλώντας την αντίδραση του ηγέτη της αντιπολίτευσης Ράιλα Οντίνκα. Οι κάτοικοι της Οντίνκα ζητούν σήμερα όπλα για να προστατεύσουν τους εαυτούς τους.

«Πείτε στον Ομπάμα ότι χρειαζόμαστε όπλα», φώναζαν έξω από την είσοδο της Κιμπέρα, συγκεντρωμένοι νέοι.

Ο Μπάρακ Ομπάμα, που είχε εξασφαλίσει υποδοχή εθνικού ήρωα, όταν επισκέφθηκε τη χώρα το 2006, έχει επανειλημμένα ζητήσει από τους δύο επικεφαλής των αντιμαχόμενων παρατάξεων να καταθέσουν τα όπλα και να επιδείξουν πνεύμα συμφιλίωσης. «Η δημοκρατία στην Κένυα, που αποκτήθηκε με τόσες θυσίες, και η πολύτιμη εθνική ενότητα πρέπει να διασωθούν. Ηλθε η ώρα για όλες τις πλευρές να απαρνηθούν τη βία» έγραψε σε πρόσφατο σχόλιό του, που δημοσιεύθηκε στη μεγαλύτερη εφημερίδα της Κένυα, την «Daily Nation», ο Μπάρακ Ομπάμα.

Ανεξάρτητα από το εάν η έκκληση του Μπάρακ Ομπάμα για ειρήνευση και συμφιλίωση γίνει αποδεκτή, κάθε Κενυάτης θα ήθελε να αποδείξει ότι έχει συγγενική σχέση με τον δημοφιλή γερουσιαστή του Ιλινόις. Ο Νίκολας Ρατζούλα, που απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής τον Δεκέμβριο στη Δυτική Κένυα, ισχυρίστηκε ότι ήταν εξάδελφος του Ομπάμα και ότι οι γονείς τους κατάγονται από το ίδιο χωριό. Εκμεταλλευόμενος τη δημοτικότητα του μαύρου Αμερικανού πολιτικού, ο Ρατζούλα χρησιμοποίησε πολιτικά συνθήματα που θύμιζαν πολύ εκείνα του Ομπάμα, κάνοντας λόγο για «νέου είδους πολιτική». Η εκστρατεία του Μπάρακ Ομπάμα, όμως, ανέφερε ότι οι δύο άνδρες δεν έχουν καμία συγγενική σχέση.

Από την Καθημερινή

Οι φυλές της Αφρικής: Πυγμαίοι

Για τις φυλές των Πυγμαίων διαβάστε εδώ, εδώ και εδώ...

Φυλές της Αφρικής: Ndebele

Για τη φυλή των Ντεμπέλε ή Ματαμπέλε, που έγινε γνωστή στη δύση κυρίως μέσα από τα βιβλία του Ουίλμπουρ Σμιθ, διαβάστε εδώ...

Οι φυλές της Αφρικής: Ζουλού

Πληροφορίες για τη φυλή των Ζουλού μπορείτε να ψαρέψετε από εδώ και εδώ...

Οι φυλές της Αφρικής: Xhosa

Για τη φυλή των Xhosa διαβάστε εδώ και εδώ...

Οι αφρικανές ΙΙ

Μελετώντας τις φυλές

Ισπανοί ανθρωπολόγοι με επικεφαλής τον γιατρό και ανθρωπολόγο Φρανθίσκο Χινέρ Αμπάτι αναζήτησαν απομονωμένους πληθυσμούς στην Αφρική για να τους βοηθήσουν. Ανακάλυψαν κοινότητες που δεν τους είχαν και πολλή ανάγκη.
«Οι ιθαγενείς αφρικανικοί λαοί ζουν σε κοινωνίες που τους προστατεύουν από ψυχικές ασθένειες όπως η κατάθλιψη, η ανορεξία ή το στρες, που σαρώνουν στη Δύση. Η ζωή τους σε κοινότητες, η σχέση τους με τα παιδιά ή ο σεβασμός τους προς τους ηλικιωμένους ανταποκρίνονται στην εξελικτική ιστορία της ανθρωπότητας περισσότερο απ΄ ό,τι η δική μας», δήλωσε ο δρ Χινέρ Αμπάτι, στο τέλος Ιουλίου στη Μαδρίτη, κάνοντας τον απολογισμό της Ισπανικής Αποστολής στην Αφρική, ενός επιστημονικού και ανθρωπιστικού προγράμματος. Στο πλαίσιο της αποστολής του 2006, έξι Ισπανοί ερευνητές διένυσαν 50.000 χιλιόμετρα. «Επισκεπτόμενοι τις πιο απομονωμένες φυλές, διαπιστώσαμε πως η ζωή μας στις μεγάλες πόλεις είναι εντελώς απορρυθμισμένη. Ο παθολογικός ατομικισμός μάς επιφέρει προβλήματα που οι άνθρωποι αυτοί αγνοούν επειδή ζουν σε μικρές ομάδες, όπως ζούσε ο άνθρωπος πριν από 5.000 χρόνια. Πεθαίνουν ίσως από ελονοσία, αλλά δεν υποφέρουν απ΄ αυτές τις ψυχικές ασθένειες που μας δηλητηριάζουν τη ζωή», διαβεβαιώνει ο δρ Χινέρ Αμπάτι, ο οποίος διδάσκει Ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα. Μέσα στους έξι μήνες που διήρκεσε ο περίπλους τους, οι ερευνητές επισκέφθηκαν την Αίγυπτο, το Σουδάν, την Αιθιοπία, την Κένυα, την Αγκόλα και το Καμερούν. Μελέτησαν έξι διαφορετικές κοινωνίες. Στους Νούμπα του Σουδάν ανακάλυψαν πως οι γυναίκες διαδραματίζουν πολύ σημαντικό κοινωνικό ρόλο και γνώρισαν την Έμπο Κομάντο, η οποία έχει ιδρύσει μια ένωση εναντίον της γυναικείας περιτομής. Στους Σούρμας της Αιθιοπίας, των οποίων οι γυναίκες εφαρμόζουν ένα μικρό δίσκο μέσα στο άνω ή το κάτω χείλος τους (σήμερα για ομορφιά, όμως πριν από 200 χρόνια ήταν μια εκούσια παραμόρφωση με στόχο να προστατευθούν από τους δουλεμπόρους), συνάντησαν μια κοινωνία ανοικτή, που θεωρεί την επικοινωνία απαραίτητη για την επιβίωσή της. Στα δάση του Καμερούν, βρήκαν ένα λαό Πυγμαίων που προσπαθεί να διασώσει το οικοσύστημά του και τον τρόπο ζωής του. «Οι ιατρικές γνώσεις τους είναι απίστευτες», λέει ο δρ Χινέρ Αμπάτι. «Το δάσος είναι γι΄ αυτούς ένα πραγματικό θεραπευτικό οπλοστάσιο: χρησιμοποιούν φλούδες δένδρων κατά της ελονοσίας, φύλλα κατά των δηγμάτων κουνουπιών, βότανα για να γιατρεύουν το στομάχι. Στους Σούρμας, το κεχρί περιέχει ένα παράσιτο που τους προστατεύει από τις μολύνσεις». Η ανθρωπιστική διάσταση της αποστολής τους ήταν να προσφέρουν υγειονομική συνδρομή και να εντοπίσουν τι λείπει από τους λαούς αυτούς για να τους το φέρουν την επόμενη χρονιά. Παράλληλα συγκέντρωσαν και μας μεταφέρουν νέες μαρτυρίες και δεδομένα για την ποιότητα ζωής στις μη βιομηχανικές αφρικανικές κουλτούρες- για μια συγκριτική μελέτη με τη δική μας κουλτούρα, πριν οι φυλές αυτές υποκύψουν κι αυτές στον δυτικό πολιτισμό...

Από τα Νέα