"Μπασίρ, ο δικός μας δολοφόνος", λέει η Κίνα

O πρόεδρος του Σουδάν Ομάρ αλ-Μπασίρ -σε βάρος του οποίου έχουν εκδοθεί δύο εντάλματα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου, γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας- έγινε δεκτός με τιμές την Τετάρτη στο Πεκίνο από τον Κινέζο ομόλογό του Χου Τζιντάο, παρά τις επικρίσεις των ΗΠΑ και οργανώσεων προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Μετά τη μεγαλοπρεπή τελετή υποδοχής στο Μεγάλο Μέγαρο του Λαού ο Χου είπε στον Αλ-Μπασίρ ότι ελπίζει πως οι επαφές τους στην κινεζική πρωτεύουσα θα συμβάλουν στην ενίσχυση των παραδοσιακών σχέσεων φιλίας μεταξύ των δύο χωρών.

Η συνέχεια στο in.gr

Ισόβια δεσμά σε γυναίκα υπουργό της Ρουάντα για τη γενοκτονία των Τούτσι

Γεγονός αποτελεί η καταδίκη σε ισόβια δεσμά της πρώτης γυναίκας πολιτικού για το ρόλο της στη γενοκτονία των Τούτσι στη Ρουάντα, τη δεκαετία του 1990.

Η Πολίν Νιραμασουχούκο -υπουργός Γυναικείων Υποθέσεων -και άλλοι τέσσερις πρώην αξιωματούχοι καταδικαστήκαν από το Διεθνές Δικαστήριο για Εγκλήματα Πολέμου στην αφρικανική χώρα, ύστερα από μια ακροαματική διαδικασία που διήρκεσε 10 ολόκληρα χρόνια.

Η συνέχεια στο in.gr

Καταδίκη πρώην στρατιωτικού για τη γενοκτονία της Ρουάντας

Ο πρώην αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού της Ρουάντας Ογκιστέν Μπιζιμούνγκου καταδικάσθηκε σήμερα σε κάθειρξη 30 ετών για γενοκτονία από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τη Ρουάντα, που βρίσκεται στην Αρούσα της Τανζανίας, σύμφωνα με πληροφορίες δημοσιογράφου του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων.
Ο στρατηγός Μπιζιμούνγκου είχε ορισθεί επικεφαλής του στρατού στις 16 Απριλίου 1994, εν μέσω της γενοκτονίας στη Ρουάντα.
Ο πρώην αρχηγός της Χωροφυλακής στρατηγός Ογκιστέν Ντιντιλιγιμάνα καταδικάσθηκε από την πλευρά του «σε ποινή ίση με τη διάρκεια της προφυλάκισής του μετά την σύλληψή του».
Οι δύο άλλοι αξιωματούχοι του στρατού που κατηγορήθηκαν στην υπόθεση αυτή που φέρει την ονομασία «Militaire II» καταδικάσθηκαν σε κάθειρξη 20 ετών. Πρόκειται για τον πρώην διοικητή του τάγματος ανιχνευτών, του ταγματάρχη Φρανσουά-Ξαβιέ Νζουονεμέγε και του λοχαγού Ινοσάν Σαγκαούτου που ήταν επικεφαλής μονάδας του σώματος αυτού των ειδικών δυνάμεων.
Η γενοκτονία στη Ρουάντα, προκάλεσε, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, τον θάνατο 800.000 ανθρώπων, κυρίως μεταξύ της μειονότητας των Τούτσι.

Από την Καθημερινή

Η σύλληψη της «λαίδης Γενοκτονία»

Για χρόνια, η Αγκάτ Χαμπιαριμάνα ζούσε ήσυχα σ΄ ένα προάστιο του Παρισιού ως η τραγική χήρα του πρώτου από τα εκατοντάδες χιλιάδες τραγικά θύματα της γενοκτονίας στη Ρουάντα. Προχθές συνελήφθη κατηγορούμενη ότι βοήθησε να οργανωθεί αυτό το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
Λιγότερο από μία εβδομάδα μετά την επίσκεψη του Νικολά Σαρκοζύ στη Ρουάντα, την πρώτη αρχηγού του γαλλικού κράτους κατά την τελευταία 25ετία, η Αγκάτ Χαμπιαριμάνα συνελήφθη στο σπίτι της στο Κουρκουρόν, νοτίως του Παρισιού. Αφέθηκε αργότερα ελεύθερη, όμως της απαγορεύθηκε η έξοδος από τη Γαλλία και είναι υποχρεωμένη να εμφανίζεται μια φορά τον μήνα σε δικαστή. Έχει μπροστά της μια δικαστική μάχη για να αποφύγει να εκδοθεί στη Ρουάντα, τη χώρα που είδε για τελευταία φορά στις 9 Απριλίου 1994. Οι γαλλικές δυνάμεις τη βοήθησαν να περάσει στο Κονγκό τρεις ημέρες αφού το αεροπλάνο που μετέφερε τον σύζυγό της, τον πρόεδρο Ζουβενάλ Χαμπιαριμάνα, καταρρίφθηκε κοντά στο αεροδρόμιο του Κιγκάλι. Η ίδια ισχυρίζεται πως δεν είχε καμιά επιρροή στις κρατικές υποθέσεις και καμιά σχέση με το όργιο των σφαγών, που μέσα σε 100 ημέρες στοίχισαν τη ζωή σε 800.000 ανθρώπους, κυρίως μέλη της φυλής των Τούτσι.

Η συνέχεια στα Νέα

Ο "Εξάντας" ταξιδεύει απόψε στο Νταρφούρ

«Κοιτώ τα πρόβατα στην όαση. Βλέπω ότι έρχονται Τζαντζαουίντ γρήγορα, πάνω σε άλογα και καμήλες, με Καλάσνικοφ, πυροβολώντας και ουρλιάζοντας "σκοτώστε τους σκλάβους, σκοτώστε τους μαύρους". Είδα ανθρώπους να πέφτουν γεμάτοι αίματα. Τα παιδιά τα κυνηγούσαν. Πήραν κάποια από μας, δεν τα ξαναείδαμε. Πήραν και όλα μας τα ζώα. Μετά τα αεροπλάνα ήρθαν και βομβάρδισαν το χωριό» είναι η δραματική μαρτυρία ενός δεκατριάχρονου, του Αμπντ αλ Ραχμάν.
Από το 2003, Αραβες παραστρατιωτικοί, γνωστοί με το όνομα Τζαντζαουίντ και ο στρατός του Σουδάν κάνουν συστηματικές επιδρομές σε αφρικανικές φυλές που έχουν εξεγερθεί, στην επαρχία Νταρφούρ στα δυτικά της χώρας. Μέχρι στιγμής πάνω από 2,2 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκδιωχθεί από τα χωριά τους και περισσότεροι από 300.000 έχουν σκοτωθεί.Η κάμερα του «Εξάντα», που μεταδίδει απόψε η ΝΕΤ (22.00), καταγράφει τους θανάτους και τους διωγμούς ενός σκληρού εμφυλίου, που ξεκίνησε ως μια μικρής εμβέλειας σύγκρουση για λίγη γη και νερό, για να μετεξελιχθεί, με τη «βοήθεια» της δικτατορίας του προέδρου Μπασίρ, σε έναν άγριο φυλετικό πόλεμο. «Νταρφούρ» σημαίνει «η γη των Φουρ». Είναι μια επαρχία του Σουδάν, μεγάλη σε έκταση όσο η Γαλλία. Πήρε το όνομά της από την αφρικανική φυλή των Φουρ, που είναι μια απ' τις μεγαλύτερες της περιοχής. Στο Νταρφούρ, λοιπόν, υπάρχουν φυλές αφρικανικής και αραβικής προέλευσης. Συνήθως οι Αφρικανοί είναι αγρότες, ενώ οι Αραβες είναι νομάδες κτηνοτρόφοι. Ο Γιώργος Αυγερόπουλος στο αποψινό ντοκιμαντέρ «Θάνατος στη Γη των Φουρ» καταγράφει μια τραγωδία για την οποία ελάχιστα γνωρίζουμε. Με βάση την Τζενέινα, μια πόλη στην άγρια δύση του Νταρφούρ, ο δημοσιογράφος περιπλανιέται στους καταυλισμούς των προσφύγων, στα βομβαρδισμένα χωριά της ερήμου και ακολουθεί τις δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών που δεν έχουν καταφέρει να προσφέρουν κάποια ουσιαστική διέξοδο.Τα γυρίσματα, που διήρκεσαν τρεις εβδομάδες, διακόπηκαν αρκετές φορές από άνδρες της μυστικής αστυνομίας, οι οποίοι προσήγαγαν τον ίδιο και τον διευθυντή φωτογραφίας, Γιάννη Αυγερόπουλο, στο αστυνομικό τμήμα για ανάκριση. Με τον πρόεδρο του Σουδάν, Ομάρ Μπασίρ, να κατηγορείται από το διεθνές ποινικό δικαστήριο της Χάγης για γενοκτονία, το θέμα Νταρφούρ αποτελεί για την κυβέρνηση της χώρας ζήτημα ύψιστης προτεραιότητας.

Από την Ελευθεροτυπία

Καταδικάστηκε ο σφαγέας της Ρουάντα

Για τους δικαστές του είναι ο «ιθύνων νους» της γενοκτονίας στη Ρουάντα το 1994. Ο πρώην συνταγματάρχης Θεονέστε Μπαγκοσόρα καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τη γενοκτονία. Είναι η πρώτη καταδίκη για τη σφαγή που άφησε πίσω της 800.000 νεκρούς. «O συνταγματάρχης Μπαγκοσόρα είναι ένοχος για γενοκτονία, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου», αποφάνθηκε το Δικαστήριο. Εκτός από τον Μπαγκοσόρα, καταδικάστηκαν σε ισόβια και άλλοι δύο πρώην στρατιωτικοί διοικητές. Σύμφωνα με το Δικαστήριο, ο 67χρονος πρώην συνταγματάρχης και οι άλλοι δύο πρώην αξιωματικοί, οργάνωσαν, εκπαίδευσαν και εξόπλισαν την πολιτοφυλακή Ιντεραχάμουε της φυλής των Χούτου, που σφαγίασε 800.000 ανθρώπους- της μειονότητας των Τούτσι και μετριοπαθείς Χούτου- μέσα σε 100 μέρες. Σύμφωνα με την εισαγγελία, ο Μπαγκοσόρα ανέλαβε τον έλεγχο των στρατιωτικών και πολιτικών υποθέσεων της κεντροαφρικανικής χώρας, ύστερα από τον θάνατο του προέδρου Γιουβενάλ Χαμπιαριμάνα, από κατάρριψη του αεροσκάφους του το 1994. Αυτό το γεγονός ήταν καθοριστικό για ό,τι ακολούθησε.

Η συνέχεια στα Νέα

Γαλλικός δάκτυλος στη Ρουάντα;

Η ΡΟΥΑΝΤΑ κατηγόρησε χθες επίσημα τη Γαλλία για ανάμειξη στη γενοκτονία του 1994, ζητώντας να ασκηθούν διώξεις εναντίον 13 υψηλόβαθμων πολιτικών αξιωματούχων και 20 στρατιωτικών. Μεταξύ εκείνων το όνομα των οποίων αναφέρεται σε έκθεση 500 σελίδων από επιτροπή που διεξήγαγε την έρευνα, είναι ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Ντομινίκ Ντε Βιλπέν και ο αποθανών πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν. Σύμφωνα με την έκθεση που έχει συνταχθεί στα γαλλικά, η Γαλλία «ήταν εις γνώση των προετοιμασιών» για τη γενοκτονία και «συμμετείχε στις κυριότερες πρωτοβουλίες της δρομολόγησής της, ακόμα και στην εκτέλεσή της. Οι Γάλλοι στρατιωτικοί συμμετείχαν και οι ίδιοι άμεσα στις δολοφονίες των Τούτσι και Χούτου. Οι Γάλλοι στρατιώτες διέπραξαν πολλούς βιασμούς σε πρόσφυγες Τούτσι», αναφέρεται. Η κυβέρνηση της Ρουάντας έχει κατηγορήσει το Παρίσι ότι προσπαθούσε να καλύψει τον ρόλο του για την εκπαίδευση στρατιωτών οι οποίοι σφαγίασαν περισσοτέρους από 800.000 ανθρώπους της φυλής Τούτσι, καθώς και για το γεγονός ότι εφοδίαζε με όπλα τους ηγέτες των Χούτου που διέταξαν τη γενοκτονία. «Με δεδομένη την βαρύτητα των γεγονότων αυτών, η κυβέρνηση της Ρουάντας θα προσφύγει στους θεσμούς που είναι αρμόδιοι να αναλάβουν δράση για τη δίωξη των κατηγορούμενων Γάλλων πολιτικών και στρατιωτικών υπευθύνων ώστε να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους ενώπιον της δικαιοσύνης», καταλήγει το κείμενο.

Από Τα Νέα

Το Σουδάν, η Κίνα και η Ρωσία

Τη Δευτέρα, 14 Ιουλίου, ο γενικός εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης, Λουίς Μορένο - Οκάμπο, ζήτησε να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εις βάρος του προέδρου του Σουδάν Ομάρ αλ Μπεσίρ. Ο ισχυρός αυτός άνδρας κατηγορείται ότι διέπραξε γενοκτονία στο Νταρφούρ, εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. «Κάλλιο αργά παρά ποτέ» είναι το απόφθεγμα που αρμόζει στην περίσταση και στις δυστυχίες μιας πολύπαθης αφρικανικής χώρας, με αρχαιότατη ιστορία και εξίσου μακραίωνα δεινά. Την κακοδαιμονία και τη φριχτή μοίρα αθώων ανθρώπων στο Νταρφούρ, περιοχή του δυτικού Σουδάν, είχε σημειώσει στις 9 Σεπτεμβρίου του 2004 ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόλιν Πάουελ, αποκαλώντας τη σύρραξη «γενοκτονία» και «χειρότερη ανθρωπιστική κρίση του 21ου αιώνα». Ο αιώνας αυτός μόλις είχε αρχίσει, όχι όμως και η μακρά πολιτική σταδιοδρομία του φέροντα πλέον το στίγμα της γενοκτονίας Ομάρ αλ Μπεσίρ, ο οποίος ελέγχει τις τύχες στο Σουδάν από το πραξικόπημα της 30ής Ιουνίου του 1989 και μετά.


Στυγνός δικτάτορας


Κλασικός ηγέτης της μετααποικιακής Αφρικής, που αλλάζει στρατόπεδα και συμμαχίες αναλόγως των συγκυριών και δεν συγκινείται από τις αιματοχυσίες, ο πρόεδρος Μπεσίρ κατηγορείται από τον κ. Μορένο ότι σκότωσε εν ψυχρώ 30.000 ανθρώπους, καταδίκασε σε «αργό θάνατο» 100.000 και προκάλεσε τον εκτοπισμό 2,5 εκατομμυρίων. Αλλά ο πρόεδρος, που ούτε απαντά στις κατηγορίες ούτε παραδίδεται, ζήτησε μέσω της σουδανικής κυβέρνησης από την Κίνα, τη Ρωσία, τον Αραβικό Σύνδεσμο και την Αφρικανική Ενωση να μεσολαβήσουν, ώστε η παραπομπή να καθυστερήσει 12 μήνες. Κάποιοι εξάλλου ανησύχησαν από την παρέμβαση του εισαγγελέα Μορένο - Οκάμπο, εξ ου και στην ατζέντα της χθεσινής έκτακτης συνόδου των υπουργών Εξωτερικών των αραβικών κρατών, εκτός από την παραπομπή του Σουδανού προέδρου, κορυφαίο θέμα ήταν η ασυλία των αρχηγών κρατών. Η πληροφορία προέρχεται από τον γ.γ. του Αραβικού Συνδέσμου που σήμερα θα βρίσκεται, καλώς εχόντων των πραγμάτων, στο Χαρτούμ για διαβουλεύσεις.



Η συνέχεια στην Καθημερινή

Τα γεγονότα για το Νταρφούρ

1 Η ΚΡΙΣΗ:

Το 2003 άρχισε η κρίση στη φτωχή περιοχή Νταρφούρ, όταν αντάρτες επιτέθηκαν κατά κυβερνητικών στόχων, διαμαρτυρόμενοι για εγκατάλειψη από την κυβέρνηση και για καταπίεση των μαύρων Αφρικανών υπέρ των Αράβων. Άραβες πολιτοφύλακες, πολλοί από αυτούς γνωστοί ως Τζαντζαουίντ, αλλά και κυβερνητικοί στρατιώτες, επιδόθηκαν σε εκστρατεία εκκαθάρισης, όπως καταγγέλλει ο εισαγγελέας του ΙCC.

2 ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ:

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙCC, 35.000 άνθρωποι δολοφονήθηκαν και 2,5 εκατ. εκτοπίστηκαν και καταδικάστηκαν σε «αργό θάνατο: Οι δυνάμεις του Μπασίρ δεν χρειάζονται θαλάμους αερίων για να τους εξοντώσουν γιατί η έρημος θα τους σκοτώσει». Σύμφωνα με αξιωματούχους του ΟΗΕ, 200.000-300.000 είναι οι νεκροί από το 2003, από τη βία, την πείνα ή τις ασθένειες. Είναι σχεδόν αδύνατος ο ακριβής καθορισμός των νεκρών, καθώς πολλές περιοχές του Νταρφούρ δεν είναι προσβάσιμες.

3 ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ:

O δρόμος για τη σύλληψη του Μπασίρ προδιαγράφεται μακρύς. Απαιτούνται συνήθως 2-3 μήνες για να αποφανθούν οι δικαστές στο αίτημα για έκδοση εντάλματος σύλληψης, αλλά σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να χρειαστεί περισσότερος χρόνος, λόγω της πολυπλοκότητας της υπόθεσης.

4 Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΟΗΕ:

«Εξαρτάται από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να διασφαλίσει τη συμμόρφωση του Σουδάν με την απόφαση του δικαστηρίου», επισήμανε ο Μορένο-Οκάμπο, από τον οποίο ζητήθηκε το 2005 να ερευνήσει τα εγκλήματα στο Νταρφούρ. Όμως, ομόφωνη υποστήριξη από το Συμβούλιο Ασφαλείας είναι δύσκολο να επιτευχθεί, καθώς δύο από τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου, η Κίνα και η Ρωσία, είναι σύμμαχοι του Σουδάν. Η Κίνα, ο μεγαλύτερος προμηθευτής όπλων του Χαρτούμ και από τους μεγαλύτερους επενδυτές της πετρελαϊκής βιομηχανίας της χώρας, αρνήθηκε να σχολιάσει τα τελευταία γεγονότα, εβδομάδες μόνο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.

Από Τα Νέα

"Το αίμα έτρεχε φρέσκο και κόκκινο"

Διερμηνέας στο Νταρφούρ, ο Νταούντ Χάρι μετέφραζε για ερευνητές και δημοσιογράφους τις φρικτές περιγραφές των θυμάτων της γενοκτονίας. Το βιβλίο του «Ο μεταφραστής» κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα στη Βρετανία.
Το βιβλίο αυτό (κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ρenguin) είναι το πρώτο σχετικά με την κρίση στο Νταρφούρ που έχει γραφεί από ένα τέκνο του Νταρφούρ και δεν είναι ένας απλός κατάλογος ωμοτήτων, αλλά δίνει στην τραγωδία τις πραγματικές της διαστάσεις, καθώς τη συνδέει με τον τρόπο που ζούσαν οι άνθρωποι στην περιοχή αυτή πριν φτάσουν οι σφαγείς. Ο Χάρι περιγράφει για παράδειγμα πώς ο ήχος από το φτερούγισμα των πουλιών έγινε κάτι που προκαλεί τρόμο, αφού όταν ένα σμήνος σηκώνεται ξαφνικά στον αέρα είναι συνήθως ένδειξη ότι επίκειται επίθεση. Ή για τις μητέρες και συζύγους που θρηνούν τα παιδιά και τους άνδρες τους, αλλά δεν μπορούν να φορούν τα παραδοσιακά, λευκά φορέματα του πένθους, επειδή έτσι ξεχωρίζουν και γίνονται στόχοι των σφαγέων. Ή για τον πατέρα που είδε έναν στρατιώτη να σφάζει με την ξιφολόγχη την κόρη του, «το αίμα της έτρεχε φρέσκο και κόκκινο πάνω του- τι ήταν άραγε; Άνθρωπος; Διάβολος». Ο Χάρι γράφει επίσης για την καθημερινότητα πριν από την τραγωδία. Για τη Θεία Τζόγιαρ που ντυνόταν άνδρας και πάλευε με άνδρες (πάντοτε νικούσε)· για τη μητέρα του, που κράτησε μια αγέλη λιονταριών μακριά από τα ζώα της οικογένειας επί δύο ημέρες κτυπώντας δύο μπαστούνια· για την αγαπημένη του καμήλα, την Κέλγκι, που οδήγησε στη σύλληψη αυτού που την έκλεψε υποχρεώνοντας τον κλέφτη να κάνει συνεχώς κύκλους... Ο πατέρας του τον επέλεξε ανάμεσα στ΄ αδέλφια του για να τον μορφώσει κι έτσι ο Χάρι πήγε σχολείο και έμαθε αγγλικά. Όταν άρχισε ο πόλεμος ανάμεσα στην κυβέρνηση του Χαρτούμ και τους αντάρτες του Νταρφούρ, δούλεψε πρώτα μαζί με τους Αμερικανούς ερευνητές που έφτασαν για να διαπιστώσουν αν πρόκειται για γενοκτονία, και μετά με ξένους ανταποκριτές, Βρετανούς και Αμερικανούς. «Αν οι ερευνητές της γενοκτονίας ήταν σαν άγγελοι από τον παράδεισο, αυτοί οι ρεπόρτερ ήταν σαν καουμπόις και καουγκέρλς που έρχονταν για να κάνουν την τύχη τους», γράφει ο Χάρι. «Επίσης έπιναν πολύ». Συνελήφθη από αντάρτες, παραδόθηκε σε κυβερνητικούς αξιωματούχους, τελικά απελευθερώθηκε και του δόθηκε άσυλο στις ΗΠΑ. Το βιβλίο, υπογραμμίζει, δεν το έγραψε σαν ένα είδος ψυχοθεραπείας. «Δεν αφορά εμένα», τονίζει. «Ο στόχος μου ήταν να κάνω το Νταρφούρ προτεραιότητα παντού. Τώρα έχει εξαφανιστεί από το ραντάρ του κόσμου...». Όσο για τη ζωή του στην Αμερική, «είναι πολύ υλιστική», λέει έπειτα από σκέψη. «Για το μόνο που μιλάνε είναι για τις τιμές των καυσίμων και τις τιμές του κρέατος, αλλά ταυτόχρονα κρατούν στο ένα χέρι ένα χάμπουργκερ και με το άλλο το τιμόνι του 4Χ4...».

Από Τα Νέα

Και η δύση... χτενίζεται!

Της Μia Farrow

Μόλις επέστρεψα από το έβδομο ταξίδι μου στο Νταρφούρ. Δεν νομίζω πως έχω τα λόγια να περιγράψω όπως θα έπρεπε αυτά που είδα και άκουσα. Έχουν περάσει περισσότερα από τέσσερα χρόνια και η σφαγή συνεχίζεται. Ορισμένοι ειδικοί υπολογίζουν τον αριθμό των νεκρών στο μισό εκατομμύριο. Δεν μπορούμε καν να είμαστε σίγουροι. Εκείνο που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι περισσότεροι από 4.000.000 άνθρωποι εξαρτώνται από την ανθρωπιστική βοήθεια γιατί τα σπίτια, τα χωριά και τα χωράφια τους είναι σήμερα στάχτη. Ξέρουμε επίσης πως άλλα 2.500.000 παλεύουν να επιβιώσουν σε άθλιους καταυλισμούς του Νταρφούρ και του Ανατολικού Τσαντ. Έγινα μάρτυρας του πόνου τους. Οι ιστορίες όσων έχουν επιζήσει είναι επώδυνα όμοιες. Χωρίς προειδοποίηση, κατά τις πρωινές ώρες βομβαρδιστικά Αntonov και μαχητικά ελικόπτερα έριξαν βροχή τις βόμβες πάνω σε σπίτια, σε οικογένειες καθώς κοιμούνταν, καθώς προσεύχονταν, σε παιδιά καθώς έπαιζαν, σε χωρικούς καθώς καλλιεργούσαν τα χωράφια τους. Όσοι μπορούσαν να τρέξουν πήραν τα παιδιά τους και έτρεξαν. Έπειτα οι Τζαντζαουίντ- οι Άραβες πολιτοφύλακες που έχουν τη στήριξη της κυβέρνησης- επιτέθηκαν έφιπποι πάνω σε καμήλες (τελευταία και σε οχήματα). Έφτασαν ουρλιάζοντας ρατσιστικές ύβρεις. Πυροβολούσαν τα παιδιά καθώς έτρεχαν, τους ηλικιωμένους... «Πες στον κόσμο τι συμβαίνει εδώ», με ικέτευσε η Χαλίμα. Τα τρία από τα πέντε παιδιά της είναι νεκρά. «Πες τους πως θα πεθάνουμε όλοι. Πες τους πως χρειαζόμαστε βοήθεια». Την περασμένη εβδομάδα στο Νταρφούρ, σε μια περιοχή όπου αυτή την ώρα διαπράττεται γενοκτονία, ανάψαμε μια συμβολική ολυμπιακή φλόγα. Στη μνήμη όσων χάθηκαν μα και προς τιμήν όσων υποφέρουν και ελπίζουν ακόμα. Τον Οκτώβριο θα επιστρέψω στην περιοχή. Οι άνθρωποι θα μου αφηγηθούν πάλι τις ιστορίες τους. Ικετεύουν διαρκώς για βοήθεια και ακόμα κανείς δεν έχει έρθει. Τι λέει αυτό για εμάς;

Η γνωστή Αμερικανίδα ηθοποιός Μία Φάροου είναι μία από τις μαχητικότερες ακτιβίστριες του Χόλιγουντ και πρέσβειρα καλής θέλησης της Unicef.

Από τα Νέα