Παρασκευή, Ιουλίου 01, 2011
Επέστρεψε ικανοποιημένος από την Κίνα ο Μπασίρ
"Η Κίνα ήθελε μέσω της επίσκεψης αυτής να δηλώσει ότι δεν υπάρχει καμιά αλλαγή στην πολιτική της απέναντι στο Σουδάν μετά το διαχωρισμό του νότου και ότι το Σουδάν θα παραμείνει εταίρος της Κίνας σε όλους τους τομείς", δήλωσε ο Μπεσίρ τον οποίο επικαλείται το Suna.
Η συνέχεια στο iKypros
Τετάρτη, Ιουνίου 29, 2011
"Μπασίρ, ο δικός μας δολοφόνος", λέει η Κίνα
Μετά τη μεγαλοπρεπή τελετή υποδοχής στο Μεγάλο Μέγαρο του Λαού ο Χου είπε στον Αλ-Μπασίρ ότι ελπίζει πως οι επαφές τους στην κινεζική πρωτεύουσα θα συμβάλουν στην ενίσχυση των παραδοσιακών σχέσεων φιλίας μεταξύ των δύο χωρών.
Η συνέχεια στο in.gr
Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2011
Φονική επιδρομή με 15 νεκρούς στη Λιβύη
Εκπρόσωπος του λιβυκού καθεστώτος δήλωσε ότι η νέα επιδρομή του ΝΑΤΟ είχε στόχο την κατοικία ενός παλιού συνεργάτη του Μουάμαρ Καντάφι, κάνοντας λόγο «για αρκετούς νεκρούς, μεταξύ τους παιδιά», στη Σόρμαν, 70 χλμ., δυτικά της Τρίπολης.
Η συνέχεια στο Σκάι
Πάνε Κίνα οι αντικαθεστωτικοί
Ο ηγέτης των αντικαθεστωτικών στη Λιβύη Μαχμούντ Τζιμπρίλ θα πραγματοποιήσει αυτήν την εβδομάδα επίσκεψη δύο ημερών στην Κίνα, ανακοινώθηκε από το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας, διευκρινίζοντας πως ο επικεφαλής του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου θα φτάσει στην Κίνα αύριο Τρίτη.
Ο Τζιμπρίλ βρισκόταν την Παρασκευή στη Νάπολη, αφού τις προηγούμενες εβδομάδες είχε επαφές με στόχο την επίσημη αναγνώριση του συμβουλίου και την οικονομική του υποστήριξη από άλλες χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Γαλλία
Η συνέχεια εδώ
Κυριακή, Αυγούστου 29, 2010
Η κινέζικη Αφρική
Ούτε κανονιοφόροι, ούτε στρατοί, ούτε παπάδες. Αθόρυβα και μεθοδικά, οι κινέζικες επιχειρήσεις αντλούν πολύτιμες πρώτες ύλες από τη Μαύρη Ηπειρο για να γεμίζουν τα διψασμένα ρεζερβουάρ της ιλιγγιώδους ανάπτυξης του ασιατικού γίγαντα. Οι ντόπιες ελίτ τούς υποδέχονται ως σωτήρες-επενδυτές· οι εργαζόμενοι, ως σκληρά αφεντικά. Οι Κινέζοι, πάντως, έχουν τον τρόπο τους. Δεν οργανώνουν φιλανθρωπικές συναυλίες για τους πεινασμένους. Δεν χαρίζουν λεφτά, δεν νοιάζονται για τη διαφθορά. Με τα γουάν τους επενδύουν στην Αφρική μαζικά, την εκμεταλλεύονται συστηματικά και ονειρεύονται την οικονομική επέκτασή τους και στις άλλες ηπείρους. Η μεγάλη πορεία της Κίνας προς το μέλλον περνά από την Αφρική. Κανείς δεν ξέρει πού σταματά.Νωπός είναι ακόμα στ' αφτιά ο ήχος της βουβουζέλας. Οσο όμως διαρκούσε το Μουντιάλ, πάνω στην αγωνία για την έκβαση των παιχνιδιών, ελάχιστοι πρόσεξαν μια σημαντική λεπτομέρεια: αυτές οι χαρακτηριστικές νοτιοαφρικάνικες καραμούζες στην «ούγια» έγραφαν «made in China». Τουλάχιστον οι εννέα στις δέκα. Και η βουβουζέλα δεν αποτελεί παρά ένα απειροελάχιστο παράδειγμα αφροσινικής συνεργασίας. Αλλο, πολύ πιο εντυπωσιακό βρίσκεται βορειότερα, στο υπό κατασκευήν εθνικό στάδιο του Μαπούτου, πρωτεύουσας της Μοζαμβίκης, που θα φιλοξενήσει τους Παναφρικανικούς Αγώνες του 2011. Μια επιγραφή στα πορτογαλικά (επίσημη γλώσσα της χώρας) και στα κινέζικα στην είσοδο του εργοταξίου δίνει μια γενναία υπόσχεση για το μέλλον: «Αυτό το έργο θα ολοκληρωθεί με τη μεγαλύτερη δυνατή αρτιότητα για να δοξάσει την Κίνα».
Σε πολλά άλλα σημεία της Μαύρης Ηπείρου σημαντικά έργα υποδομής (λεωφόροι, σιδηροδρομικές γραμμές, σχολεία, νοσοκομεία, αθλητικές εγκαταστάσεις, εργοστάσια κ.ά.) φέρουν κινέζικη υπογραφή. Η παρουσία των Κινέζων στην Αφρική δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Το σημαντικότερο σ' αυτήν έργο υποδομής, μετά το φράγμα του Ασουάν, κατασκευάστηκε από Κινέζους: πρόκειται για την Ταζάρα, μια σιδηροδρομική γραμμή μήκους 2.000 χλμ. που συνδέει τη Ζάμπια με το λιμάνι Νταρ ες Σαλάμ, πρωτεύουσα της Τανζανίας. Εγινε για να μεταφερθεί ο χαλκός της χώρας στον Ινδικό Ωκεανό. Το έργο κατασκευάστηκε τη δεκαετία του '70, επί Μάο. Οι σύντροφοι πήγαν, έφτιαξαν και απήλθαν. Απουσίασαν για πολλά χρόνια και σήμερα επιστρέφουν με τις τσέπες γεμάτες λεφτά, πρόθυμοι να επισκευάσουν την Ταζάρα που βρίσκεται υπό διάλυση και να φτιάξουν ό,τι άλλο χρειαστεί.
Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία
Κυριακή, Ιουνίου 06, 2010
Η Αφρική του Πεκίνου
Το 4ο Φόρουμ Αφρο-Κινεζικής Συνεργασίας (FOCAC) διεξήχθη στο Σαρμ Ελ-Σεΐχ της Αιγύπτου, τον Νοέμβριο του 2009.Ενόψει της συνόδου, ο κινέζος πρόεδρος, Χου Ζιντάο, είχε πραγματοποιήσει, εννέα μήνες νωρίτερα, περιοδεία στο Μαλί, στη Σενεγάλη, στην Τανζανία και στα νησιά Μαυρικίου. Είχε, τότε, επιβεβαιώσει την προσήλωσή του στις αποφάσεις που είχαν ληφθεί στο Πεκίνο, το 2006.
Τη χρονιά εκείνη η Κίνα είχε δώσει μεγάλη σημασία στη διοργάνωση του 3ου FOCAC. Εφτασε, μάλιστα, στο σημείο να απαγορευθεί η κυκλοφορία στους οδικούς άξονες που συνέδεαν τα ξενοδοχεία των αντιπροσωπειών με τον τόπο της συνόδου. Η τελευταία, άλλωστε, είχε λάβει τη μορφή μιας μεγάλης οικογενειακής γιορτής, όπου ο αυτοανακηρυχθείς πατριάρχης Χου Ζιντάο είχε βάλει τους «αφρικανούς αδελφούς» του -όπως του άρεσε να αποκαλεί τους σαράντα οκτώ προσκεκλημένους ηγέτες- σε θέση ανάπαυσης πίσω του για την αναμνηστική φωτογραφία. Και καθώς στη μετά Μάο εποχή η «ιδεολογική αδελφοσύνη» έδωσε τη θέση της στην «οικονομική συνεργασία», τέθηκαν οι βάσεις για συνεργασίες προς «αμοιβαίο όφελος» και για την απόσβεση του χρέους των αφρικανικών χωρών.
Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία
Κυριακή, Φεβρουαρίου 28, 2010
Αγοράζουν την... Αφρική

Οι κυβερνήσεις της αφρικανικής ηπείρου έχουν ήδη παραχωρήσει, κάτω από πολύ αδιαφανείς συνθήκες, εκατομμύρια εκτάρια καλλιεργήσιμης γης. Με πρωτοβουλία πολυεθνικών εταιρειών διατροφής και ορισμένων κρατών, κυρίως της Μέσης Ανατολής και της Ασίας, μελετώνται διάφορα σχέδια, τα οποία, εάν τελικά υλοποιηθούν, θα βάλουν σε κίνδυνο τις κοινωνίες, τις φυσικές ισορροπίες και τη γεωργία της περιοχής.
Στις 18 και 19 Νοεμβρίου 2009, το συνεδριακό κέντρο Elizabeth ΙΙ στο Λονδίνο φιλοξενεί τη διάσκεψη δωρητών για τη Σιέρα Λεόνε. Στο βήμα, ο πρώην πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ, του οποίου η οργάνωση (Africa Governance Initiative) είναι χορηγός της εκδήλωσης, παροτρύνει ενεργά τους συνέδρους να αγοράσουν αγροτικές εκτάσεις σε μια χώρα που, κατά την έκφρασή του, «διαθέτει εκατομμύρια εκτάρια καλλιεργήσιμης γης(1)». Εχοντας... παρασυρθεί από τον ενθουσιασμό του, ο Μπλερ φαίνεται να ξεχνά τα εκατομμύρια των κατοίκων της Σιέρα Λεόνε που εξαρτώνται από τις σοδειές αυτών των εδαφών.
Πεπεισμένοι ότι θα αποκομίσουν σημαντικά κέρδη, πολλοί τραπεζικοί οργανισμοί, επενδυτικά ταμεία, μεγάλοι βιομηχανικοί όμιλοι, κράτη και ορισμένοι δισεκατομμυριούχοι σχεδιάζουν να εγκαταστήσουν στην Αφρική γιγάντια βιομηχανικά αγροκτήματα με σκοπό την παραγωγή προϊόντων διατροφής και βιοκαυσίμων που θα προορίζονται αποκλειστικά για εξαγωγή. Η εξαγορά και η μακροχρόνια ενοικίαση αγροτικών εκτάσεων παρουσιάζονται σκόπιμα ως αναπτυξιακά προγράμματα που αποφέρουν όφελος τόσο στα εμπλεκόμενα οικονομικά σχήματα όσο και στα αφρικανικά κράτη.
Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία
Τετάρτη, Νοεμβρίου 11, 2009
Οι κινέζοι "σκοτώνουν" τους ελέφαντες...
...αλλά, επειδή δεν είναι αμερικανοί, ως συνήθως κανένας από τους ευαίσθητους φιλόζωους δεν αντιδρά. Η κινέζικη κτηνωδία προφανώς είναι καλύτερη. Η είδηση από την Καθημερινή: Η αγάπη που τρέφει ο κόσμος για τα καλλιτεχνήματα από ελεφαντόδοντο συνέβαλε σημαντικά στην απίσχνανση των πληθυσμών αφρικανικών και ασιατικών ελεφάντων. Τα πράγματα βελτιώθηκαν μετά το 1989 οπότε απαγορεύτηκε το εμπόριο ελεφαντόδοντου. Ωστόσο, η οικονομική άνθηση της Κίνας και η ακόρεστη όρεξη των Κινέζων για την απόκτηση κομψοτεχνημάτων από το πολύτιμο υλικό, κάτι που υποδηλώνει κοινωνικό κύρος και πλούτο, αύξησε δραματικά τη ζήτηση για αφρικανικό ελεφαντόδοντο. Σε ορισμένες περιοχές της Αφρικής, όπως είναι το ανατολικό Τσάβο της Κένυας, η κινεζική παρουσία γίνεται όλο και πιο αισθητή.
Ο βασικός προορισμός
Σύμφωνα με έκθεση του 2007 της οργάνωσης CITES, που εποπτεύει το εμπόριο κάθε είδους άγριας ζωής, οι κινεζικές αρχές αντιμετωπίζουν μία μείζονα πρόκληση καθώς η αχανής χώρα παρέμενε ο βασικός προορισμός του παράνομου ελεφαντόδοντου, προϊόντος της απηνούς θήρας των παχύδερμων από τους λαθροθήρες. Στο παρελθόν είχαν συλληφθεί πολλοί Κινέζοι υπήκοοι στην προσπάθειά τους να εισαγάγουν παρανόμως μεγάλες ποσότητες του πολύτιμου υλικού, ενώ σύμφωνα με τις αρχές μερίδιο του εμπορίου νέμεται και το κινεζικό οργανωμένο έγκλημα.
Σε μία προσπάθεια να ξεριζωθεί ολοκληρωτικά η λαθροθηρία και το λαθρεμπόριο ελεφαντόδοντου, η CITES αποφάσισε και έδωσε την άδεια να εισαχθεί νομίμως στην Κίνα φορτίο 62 τόνων ελεφαντόδοντου, το οποίο τελικά πουλήθηκε στους Κινέζους εμπόρους σε διάφορους πλειστηριασμούς.
Εκπρόσωποι περιβαλλοντικών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στον χώρο της προστασίας των ειδών εξέφρασαν έντονες ανησυχίες ότι ακόμα και η προσωρινή νομιμοποίηση της εμπορίας ελεφαντόδοντου θα πυροδοτούσε εκ νέου την όρεξη των Κινέζων για καλλιτεχνήματα από το πολύτιμο υλικό και θα οδηγούσε τελικά στον αφανισμό των ελεφάντων.
Αν και τα περισσότερα κράτη έχουν απαγορεύσει πλήρως το εμπόριο ελεφαντόδοντου και των ειδών που κατασκευάζονται από αυτό, η Κίνα και η Ιαπωνία εξακολουθούν να αγοράζουν ελεφαντόδοντο νομίμως από κάποια αφρικανικά κράτη. Σύμφωνα με την CITES η απαγόρευση του εμπορίου αυτού έχει βοηθήσει στη σταθεροποίηση των πληθυσμών των ελεφάντων.
Οσον αφορά την Κίνα, αξιωματούχοι που ελέγχουν τη διακίνηση του ελεφαντόδοντου στη χώρα αναφέρουν ότι δεν έχουν καταγράψει αύξηση της ζήτησης εξαιτίας της αυστηρής νομοθεσίας και των ελέγχων.
Ωστόσο, ο ενδιαφερόμενος αγοραστής μπορεί να βρει οποιαδήποτε ποσότητα θελήσει στις υπαίθριες αγορές.
Παρασκευή, Δεκεμβρίου 19, 2008
Η Κίνα... κινά για Αφρική
Η αποστολή είναι η πρώτη διεθνής για το κινεζικό ναυτικό, το οποίο συνήθως επικεντρώνεται στην προάσπιση των ακτών της χώρας, και όχι την προστασία των κινεζικών πλοίων σε ξένες θάλασσες. Οι «Διεθνείς Eποχές», μία εφημερίδα που εκδίδεται από το ΚΚΚ, ανέφερε ότι ο στόλος θα αποτελείται από δύο μεγάλα καταδρομικά και ένα πλοίο υποστήριξης.
Η συνέχεια στην Καθημερινή
Κυριακή, Ιουλίου 20, 2008
Το Σουδάν, η Κίνα και η Ρωσία
Στυγνός δικτάτορας
Κλασικός ηγέτης της μετααποικιακής Αφρικής, που αλλάζει στρατόπεδα και συμμαχίες αναλόγως των συγκυριών και δεν συγκινείται από τις αιματοχυσίες, ο πρόεδρος Μπεσίρ κατηγορείται από τον κ. Μορένο ότι σκότωσε εν ψυχρώ 30.000 ανθρώπους, καταδίκασε σε «αργό θάνατο» 100.000 και προκάλεσε τον εκτοπισμό 2,5 εκατομμυρίων. Αλλά ο πρόεδρος, που ούτε απαντά στις κατηγορίες ούτε παραδίδεται, ζήτησε μέσω της σουδανικής κυβέρνησης από την Κίνα, τη Ρωσία, τον Αραβικό Σύνδεσμο και την Αφρικανική Ενωση να μεσολαβήσουν, ώστε η παραπομπή να καθυστερήσει 12 μήνες. Κάποιοι εξάλλου ανησύχησαν από την παρέμβαση του εισαγγελέα Μορένο - Οκάμπο, εξ ου και στην ατζέντα της χθεσινής έκτακτης συνόδου των υπουργών Εξωτερικών των αραβικών κρατών, εκτός από την παραπομπή του Σουδανού προέδρου, κορυφαίο θέμα ήταν η ασυλία των αρχηγών κρατών. Η πληροφορία προέρχεται από τον γ.γ. του Αραβικού Συνδέσμου που σήμερα θα βρίσκεται, καλώς εχόντων των πραγμάτων, στο Χαρτούμ για διαβουλεύσεις.
Η συνέχεια στην Καθημερινή
Πέμπτη, Ιουλίου 17, 2008
Η υποκρισία στο θέμα της Ζιμπάμπουε
Από την Ελευθεροτυπία
Τρίτη, Ιουλίου 15, 2008
Τα γεγονότα για το Νταρφούρ
Το 2003 άρχισε η κρίση στη φτωχή περιοχή Νταρφούρ, όταν αντάρτες επιτέθηκαν κατά κυβερνητικών στόχων, διαμαρτυρόμενοι για εγκατάλειψη από την κυβέρνηση και για καταπίεση των μαύρων Αφρικανών υπέρ των Αράβων. Άραβες πολιτοφύλακες, πολλοί από αυτούς γνωστοί ως Τζαντζαουίντ, αλλά και κυβερνητικοί στρατιώτες, επιδόθηκαν σε εκστρατεία εκκαθάρισης, όπως καταγγέλλει ο εισαγγελέας του ΙCC.
2 ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ:
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙCC, 35.000 άνθρωποι δολοφονήθηκαν και 2,5 εκατ. εκτοπίστηκαν και καταδικάστηκαν σε «αργό θάνατο: Οι δυνάμεις του Μπασίρ δεν χρειάζονται θαλάμους αερίων για να τους εξοντώσουν γιατί η έρημος θα τους σκοτώσει». Σύμφωνα με αξιωματούχους του ΟΗΕ, 200.000-300.000 είναι οι νεκροί από το 2003, από τη βία, την πείνα ή τις ασθένειες. Είναι σχεδόν αδύνατος ο ακριβής καθορισμός των νεκρών, καθώς πολλές περιοχές του Νταρφούρ δεν είναι προσβάσιμες.
3 ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ:
O δρόμος για τη σύλληψη του Μπασίρ προδιαγράφεται μακρύς. Απαιτούνται συνήθως 2-3 μήνες για να αποφανθούν οι δικαστές στο αίτημα για έκδοση εντάλματος σύλληψης, αλλά σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να χρειαστεί περισσότερος χρόνος, λόγω της πολυπλοκότητας της υπόθεσης.
4 Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΟΗΕ:
«Εξαρτάται από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να διασφαλίσει τη συμμόρφωση του Σουδάν με την απόφαση του δικαστηρίου», επισήμανε ο Μορένο-Οκάμπο, από τον οποίο ζητήθηκε το 2005 να ερευνήσει τα εγκλήματα στο Νταρφούρ. Όμως, ομόφωνη υποστήριξη από το Συμβούλιο Ασφαλείας είναι δύσκολο να επιτευχθεί, καθώς δύο από τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου, η Κίνα και η Ρωσία, είναι σύμμαχοι του Σουδάν. Η Κίνα, ο μεγαλύτερος προμηθευτής όπλων του Χαρτούμ και από τους μεγαλύτερους επενδυτές της πετρελαϊκής βιομηχανίας της χώρας, αρνήθηκε να σχολιάσει τα τελευταία γεγονότα, εβδομάδες μόνο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.
Από Τα Νέα
Δευτέρα, Ιουλίου 14, 2008
Κινέζικος... δάχτυλος στην Αφρική
Ενταλμα σύλληψης του προέδρου του Σουδάν Ομάρ Αλ-Μπασίρ για εγκλήματα πολέμου και γενοκτονία αναμένεται να ζητήσει σήμερα ο εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου Λουίς Μορένο-Οκάμπο. Η κυβέρνηση Αλ-Μπάσιρ απαντά με οργή προειδοποιώντας ταυτόχρονα για περαιτέρω «βία και αιματοχυσία» στο Νταρφούρ. Επιφυλάξεις έναντι της δίωξης εξέφρασε η Αφρικανική Ενωση και η Ισλαμική Διάσκεψη.
Μπορεί την είδηση της άσκησης δίωξης κατά του Αλ-Μπασίρ, η οποία «βγήκε» την Παρασκευή από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, να χαιρέτισαν οργανώσεις προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως μια σωστή κίνηση για να πάψει η ατιμωρησία, όμως η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση του Σουδάν με την ένοπλη πολιτοφυλακή της εξακολουθεί να έχει και το μαχαίρι και το πεπόνι. Και σπεύδει να χρησιμοποιήσει το όπλο της σε πρώτη φάση φραστικά, ενώ εκατοντάδες υποστηρικτές του Σουδανού προέδρου έβγαιναν στους δρόμους σε ένδειξη υποστήριξης.Απειλούν με βία και αίμαΤο κυβερνών κόμμα του Εθνικού Κογκρέσου χαρακτήρισε την υπόθεση «ανεύθυνο φτηνό πολιτικό εκβιασμό» και προειδοποίησε ότι αν εκδοθεί ένταλμα «θα υπάρξει περαιτέρω βία και αίμα» στο Νταρφούρ. Τη φτωχότερη και στη δυσμενέστερη -παγκοσμίως- κατάσταση περιοχή, όπου από την εποχή που οργανώθηκαν αντάρτικες ομάδες κατά της υποστηριζόμενης από την κυβέρνηση πολιτοφυλακής των Τζαντζαουίντ, το 2003, έχουν σκοτωθεί πάνω από 300.000 άτομα και έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους 2,5 εκατομμύρια. Τα δύο τρίτα του πληθυσμού του Νταρφούρ ζουν χάρη στην ανθρωπιστική βοήθεια. Οι Αραβες Τζαντζαουίντ έχουν επανειλημμένως κατηγορηθεί για αιματηρή εκστρατεία εθνικών εκκαθαρίσεων και γενοκτονία των Αφρικανών.
Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία
Στηρίζοντας τον Μουγκάμπε
Πανηγυρίζει ο πρόεδρος της Ζιμπάμπουε Ρόμπερτ Μουγκάμπε μετά την αποτυχία ΗΠΑ και Βρετανίας να περάσουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας ψήφισμα επιβολής εμπάργκο όπλων στη χώρα του. Στο ψήφισμα άσκησαν βέτο Κίνα και Ρωσία, η τελευταία μάλιστα, όπως υποστήριξαν Λονδίνο και Ουάσιγκτον, παρά τη δέσμευσή της για το αντίθετο στη Σύνοδο των Οκτώ.
Με το επιχείρημα ότι η υιοθέτηση από τον ΟΗΕ εμπάργκο κατά της Ζιμπάμπουε «θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο, το οποίο θα άνοιγε το δρόμο σε ανάμειξη του Συμβουλίου Ασφαλείας σε εσωτερικές υποθέσεις κρατών... και θα συνιστούσε σοβαρή παραβίαση της Χάρτας του ΟΗΕ», η Ρωσία άσκησε βέτο στο αμερικανο-βρετανικό ψήφισμα. Σε μία σπάνια κίνηση την ακολούθησε και η Κίνα, υποστηρίζοντας ότι οι κυρώσεις θα περιέπλεκαν περαιτέρω τις συνθήκες και δεν θα βοηθούσαν την προσπάθεια αναβίωσης διαπραγματεύσεων των πολιτικών παραγόντων της χώρας για την εξεύρεση λύσης. Με την ίδια λογική το ψήφισμα καταψήφισε και η Νότια Αφρική, ο πρόεδρος της οποίας, Θάμπο Μπέκι, μεσολαβεί στην πολιτική κρίση της Ζιμπάμπουε. Η κυβέρνηση στη Χαράρε ευχαρίστησε Μόσχα και Πεκίνο «που βοήθησαν να ηττηθεί ο -μεταμφιεσμένος σε πολυπολική δράση στον ΟΗΕ- ρατσισμός της διεθνούς κοινότητας» και χαρακτήρισε τον Μπέκι «εξαίρετο ηγέτη».
Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία
Κι η απορία του αδαούς: Γιατί κανείς δεν αντιδρά στις ενέργειες της Κίνας στην Αφρική; Μήπως οι κινέζοι είναι καλύτεροι ιμπεριαλιστές από τους άλλους;
Σάββατο, Ιουλίου 12, 2008
Κινεζικό βέτο για Ζιμπάπουε
«Υπό τις σημερινές συνθήκες, η ψήφιση μιας απόφασης για κυρώσεις κατά της Ζιμπάμπουε δεν θα βοηθούσε να ενθαρρυνθούν οι διάφορες πλευρές εκεί να δεσμευτούν στον πολιτικό διάλογο και στις διαπραγματεύσεις και να έχουν αποτελέσματα», σημειώνει ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών Λιού Τζιαντσάο σε ανακοίνωση που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του υπουργείου.
«Αντιθέτως θα περιέπλεκε περαιτέρω τις συνθήκες στη Ζιμπάμπουε», προσθέτει, σημειώνοντας ότι το αίτημα της Κίνας να δοθεί περισσότερος χρόνος στην Αφρικανική Ένωση (AU) για μεσολάβηση αγνοήθηκε.
«Η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να προσφέρει εποικοδομητική βοήθεια» στις μεσολαβητικές προσπάθειες της Νότιας Αφρικής και της AU για την επίλυση της κρίσης στη Ζιμπάμπουε, επισημαίνει επίσης ο εκπρόσωπος, «και να αποφεύγει την υιοθέτηση ενεργειών που θα μπορούσαν να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ατμόσφαιρα για διάλογο».
Το σχέδιο αυτό απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο υποστηριζόταν από τη Δύση, θα επέβαλε εμπάργκο όπλων στη Ζιμπάμπουε και οικονομικούς και ταξιδιωτικούς περιορισμούς στον πρόεδρό της Ρόμπερτ Μουγκάμπε και σε 13 άλλους αξιωματούχους και προέβλεπε το διορισμό ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ για το αφρικανικό κράτος.
Όμως, χθες, Παρασκευή, πέντε μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας -συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας και της Κίνας που έχουν δικαίωμα άσκησης βέτο - αντιτάχθηκαν στο σχέδιο αυτό, προκαλώντας την απόρριψή του.
Η απόφαση της Κίνας να μπλοκάρει τις κυρώσεις μπορεί να βλάψει τις σχέσεις της με τις δυτικές δυνάμεις λίγο πριν από τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου.
Από την Καθημερινή
Τετάρτη, Ιουνίου 04, 2008
Ρώτησαν την Κίνα;
Όπως και νάχει, αντιγράφω από την Καθημερινή:
Το διορισμό κοινού μεσολαβητή, έτσι ώστε να δοθεί ώθηση στις προσπάθειες να επανέλθει η ειρήνη στη σουδανική επαρχία του Νταρφούρ, προωθούν ο ΟΗΕ και η Αφρικανική Ένωση
«Δουλειά μας είναι να επανενεργοποιήσουμε την πολιτική διαδικασία», δήλωσε ο απεσταλμένος του ΟΗΕ στο Νταρφούρ, πρώην υπουργός εξωτερικών της Σουηδίας, Γιαν Ελίασον, από την πρωτεύουσα του Σουδάν, Χαρτούμ, όπου είχε συνομιλίες με στελέχη της κυβέρνησης.
Σύμφωνα με τον Ελίασον, ο οποίος εργάζεται από κοινού με τον Τανζανό απεσταλμένο της Αφρικανικής Ένωσης, Σαλίμ Αχμεντ Σαλίμ, και για μία καινούργια διπλωματική πρωτοβουλία για το Νταρφούρ, η επιλογή του νέου προσώπου βρίσκεται στα τελευταία της στάδια.
Η δουλειά των μεσολαβητών έχει γίνει πιο περίπλοκη από τον προηγούμενο μήνα, μετά την αιφνιδιαστική επιχείρηση των ανταρτών του Κινήματος Δικαιοσύνης και Ισότητας (JEM) του Νταρφούρ, οι άνδρες του οποίου έφτασαν στα περίχωρα του Χαρτούμ, όπου ανεκόπη η προέλαση τους.
Η επίθεση είχε ως αποτέλεσμα το μεν Σουδάν να αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο διαπραγματεύσεων με τους αντάρτες, ο δε ηγέτης των ανταρτών Χαλιλ Ιμπραήμ να καλέσει τον Ελίασον και τον Σαλίμ να παραιτηθούν.
Σήμερα οι δύο μεσολαβητές θα έχουν συνομιλίες στη Γενεύη με τα άλλα δύο εμπλεκόμενα μέρη της κρίσης, το Τσαντ και την Ερυθραία, ενώ στη συνέχεια θα ενημερώσουν τους διεθνείς παρατηρητές, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στις 24 Ιουνίου του Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Ο Ελίασον προειδοποίησε ότι ο νέος μεσολαβητής πρέπει να έχει «πολύ, πολύ ισχυρή εντολή» και διευκρίνισε ότι μετά τον ορισμό του, ο ίδιος προτίθεται να διατηρήσει μόνο συμβουλευτικό ρόλο.
Η συνέχεια εδώ...
Πέμπτη, Απριλίου 24, 2008
Ο λαός πεινά, αυτός αγοράζει όπλα
Το πλοίο έφτασε την περασμένη εβδομάδα στη Νότια Αφρική, με στόχο να ξεφορτώσει τα όπλα, τα οποία θα μεταφέρονταν οδικώς στη Ζιμπάμπουε. Συνδικαλιστικές, εκκλησιαστικές και άλλες οργανώσεις κινητοποιήθηκαν υποστηρίζοντας ότι τα όπλα δεν πρέπει να ξεφορτωθούν γιατί το καθεστώς του Μουγκάμπε θα μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει εναντίον της αντιπολίτευσης, η οποία τον πιέζει να δημοσιεύσει τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών. Οι οργανώσεις πέτυχαν δικαστική απόφαση που απαγόρευσε να περάσουν τα όπλα με προορισμό την περίκλειστη από άλλες χώρες Ζιμπάμπουε. Με τη σειρά τους, ξεσηκώθηκαν οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κυβερνητικοί αξιωματούχοι σε Μοζαμβίκη, Αγκόλα και Ναμίμπια, οι οποίες απαγόρευσαν στο πλοίο να προσεγγίσει στα λιμάνια τους. Η Ναμίμπια θα του επιτρέψει πάντως ανεφοδιασμό. Εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε ότι το φορτίο είναι «προϊόν φυσιολογικού στρατιωτικού εμπορίου μεταξύ των δύο χωρών», αλλά πρόσθεσε ότι από όσα γνωρίζει, «το πλοίο εξετάζει το ενδεχόμενο να επιστρέψει το φορτίο» στην Κίνα. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει επιβληθεί διεθνές εμπάργκο όπλων κατά της Ζιμπάμπουε. Ωστόσο ο πρωθυπουργός της Βρετανίας δήλωσε ότι θα προωθήσει προτάσεις για να επιβληθεί. Είπε ότι είναι «απαράδεκτη» η κατάσταση στη Ζιμπάμπουε με την καθυστέρηση στην ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να στείλει το μήνυμα. Ο εκπρόσωπος του ηγέτη της αντιπολίτευσης στη Ζιμπάμπουε, Νέλσον Τσαμίζα, εξέφρασε ικανοποίηση για την επιστροφή του πλοίου. Είπε ότι η χώρα πρέπει κανονικά να εισάγει τρόφιμα για το λαό και όχι όπλα. Ο υφυπουργός Πληροφοριών του Μουγκάμπε, Μπράιτ Ματόγκα, δήλωσε ότι η χώρα του δικαιούται να προμηθεύεται όπλα από νόμιμες πηγές.Εν τω μεταξύ στη Γερμανία, η τράπεζα KfW IPEX-Bank GmbH, θυγατρική της KfW, εξασφάλισε δικαστική απόφαση που της επιτρέπει να κατασχέσει το φορτίου του πλοίου, λόγω χρεών του καθεστώτος Μουγκάμπε. Εκπρόσωπος της τράπεζας δήλωσε ότι όταν εκδόθηκε η απόφαση η τράπεζα δεν γνώριζε το φορτίου του πλοίου. Χθες ανακοινώθηκαν αποτελέσματα μιας από τις 23 περιφέρειες της χώρας που βγάζουν νικητή τον Μουγκάμπε.
Από την Ελευθεροτυπία
Σάββατο, Φεβρουαρίου 23, 2008
Η «συναίνεση του Πεκίνου» κερδίζει διαρκώς έδαφος
Η υποσαχάρια Αφρική ήταν η τελευταία περιοχή του κόσμου που υποδουλώθηκε στην ευρωπαϊκή αποικιοκρατία (και μάλιστα, στην πιο σκληρή της μορφή) και η τελευταία που απελευθερώθηκε. Στον Ψυχρό Πόλεμο αποτέλεσε ένα από τα πιο άγρια πεδία αντιπαράθεσης ΗΠΑ και ΕΣΣΔ. Πολλά από τα κινήματα εθνικής απελευθέρωσης, με ηγετικές μορφές τους Νέλσον Μαντέλα, Ολιβερ Τάμπο (Νότια Αφρική), Κουάμε Νκρούμα (Γκάνα), Αγκοστίνο Νέτο (Αγκόλα), Αμιλκάρ Καμπράλ (Γουινέα - Μπισάου), Τζούλιους Νιερέρε (Τανζανία) και άλλες χαρισματικές προσωπικότητες, απέβλεπαν σε κάποιου είδους σοσιαλισμό. Αναπόφευκτα, αναζήτησαν βοήθεια από τη Σοβιετική Ενωση, όχι τόσο από συμπάθεια στο μπρεζνιεφικό μοντέλο, όσο από ανάγκη, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες στήριζαν τα ρατσιστικά καθεστώτα, όπως εκείνα της Νότιας Αφρικής και της Ροδεσίας, ή θηριώδεις δικτατορίες, όπως του Μομπούτου στο Κονγκό και του Αμίν στην Ουγκάντα.
Με τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, οι ΗΠΑ έχασαν κάθε γεωστρατηγικό ενδιαφέρον για τη μαύρη Αφρική, ιδίως μετά το φιάσκο της επιχείρησης «Αποκατάσταση της Ελπίδας» στη Σομαλία, το 1993. Οι βομβιστικές επιθέσεις της Αλ Κάιντα στις αμερικανικές πρεσβείες στην Τανζανία και την Κένυα, το 1998, αναδεικνύουν την Αφρική σε μέτωπο του «αγώνα κατά της διεθνούς τρομοκρατίας», αλλά τίποτα περισσότερο. Η Αφρική επανέρχεται πραγματικά στο προσκήνιο μόλις τα τελευταία χρόνια, χάρη στην εμφάνιση ενός νέου, παγκόσμιου πρωταγωνιστή.
Ογκώδεις επενδύσεις
Ηταν η μετατροπή της Κίνας στο κατ’ εξοχήν βιομηχανικό εργαστήριο του κόσμου, κατά τα τελευταία χρόνια, που εκτόξευσε τις ανάγκες της σε ενέργεια και μεταλλεύματα, μεγεθύνοντας απότομα την οικονομική σημασία της Αφρικής. Το μεγάλο άλμα στη συνεργασία των δύο πλευρών ήρθε το 2006, με δύο ιστορικές περιοδείες στη Μαύρη Ηπειρο: Τον Απρίλιο, από τον Κινέζο πρόεδρο Χου Ζιντάο και τον Ιούνιο, από τον πρωθυπουργό Γουέν Τζιαμπάο. Ηδη, η Αγκόλα είναι ο πρώτος προμηθευτής της Κίνας σε πετρέλαιο, μπροστά από τη Σαουδική Αραβία, ενώ η Αφρική στο σύνολό της ξεπερνά, ως προμηθευτής της Κίνας, την Κεντρική Ασία. Με ογκώδεις επενδύσεις στην αφρικανική ήπειρο, η Κίνα κοντεύει να ξεπεράσει την Ευρωπαϊκή Ενωση και να γίνει ο πρώτος προμηθευτής της Αφρικής. Μέχρι το 2010 προβλέπεται να γίνει και ο πρώτος πελάτης της, ξεπερνώντας τις ΗΠΑ.
Η συνέχεια εδώ...


