Στη δίνη του εμφυλίου η Ακτή του Ελεφαντοστού

Συγκεχυμένες είναι οι πληροφορίες για τον αριθμό των νεκρών και την κατάσταση στην Ακτή του Ελεφαντοστού που σπαράσσεται από άλλη μία εμφύλια σύγκρουση· δυνάμεις προσκείμενες στον αναγνωρισμένο από τη Δύση Αλασάν Ουαταρά κινούνται προς το Αμπιτζάν στο οποίο παραμένουν στρατιώτες που υποστηρίζουν τον απερχόμενο πρόεδρο της χώρας Λοράν Γκμπαγκμπό.

Η Αποστολή του ΟΗΕ στην Ακτή Ελεφαντοστού (Onuci) επικαλούμενη προκαταρκτικές αναφορές αναφέρει ότι από τη Δευτέρα ως την Τετάρτη σκοτώθηκαν τουλάχιστον 330 άνθρωποι στο Ντουεκουέ, στα δυτικά της χώρας.

Οι περισσότεροι σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις του Ουαταρά κατά τη διάρκεια των μαχών με τις δυνάμεις του Γκμπαγκμπό. Σε αυτούς περιλαμβάνονται και οι πάνω από 100 που σκοτώθηκαν από τους μισθοφόρους του Γκμπαγκμπό προτού καταλάβουν την πόλη, αναφέρει η Onuci.

Η συνέχεια στο in.gr

Τι θα γίνει με τα παιδιά-στρατιώτες;

Τριακόσιες χιλιάδες αγόρια και κορίτσια εκτιμάται ότι εμπλέκονται σε τριάντα περίπου συγκρούσεις στον κόσμο. Παρ' όλο που στην Ασία το προνόμιο της στρατολόγησης ανηλίκων ανήκει στο Τατμαντάβ, το στρατό της Μιανμάρ, στην Αφρική τακτικοί στρατοί και αντάρτικα σώματα τους στρατολογούν συστηματικά.

Νεαροί επίστρατοι συμμετέχουν στις συγκρούσεις στο Τσαντ, στην Κεντρική Αφρική, στην Ουγκάντα και, κυρίως, στο Σουδάν (τόσο στο Νότιο Σουδάν όσο και στο Νταρφούρ).

Από το 2001, το γραφείο του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ δημοσιεύει κάθε χρόνο μια έκθεση για τα παιδιά που συμμετέχουν σε ένοπλες συγκρούσεις, η οποία περιλαμβάνει δύο παραρτήματα, που χαρακτηρίζονται «κατάλογοι της ντροπής» και περιλαμβάνουν τις ένοπλες οργανώσεις που στρατολογούν ανηλίκους.

Η καταγγελία αυτή επιτρέπει τον εντοπισμό των εγκληματιών, καθώς το Καταστατικό της Ρώμης, που διέπει τη λειτουργία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ), θεωρεί τη στρατολόγηση παιδιών κάτω των δεκαπέντε ετών έγκλημα πολέμου. Εντούτοις η φετινή έκθεση δείχνει ότι δεκαεννέα στρατοί (τακτικοί και αντάρτικοι), επί συνόλου πενήντα έξι, καταγράφονται τρίτη συνεχόμενη χρονιά.

Ο ΟΗΕ ήταν διστακτικός στην αρχή σε αυτό το θέμα, ακόμα και σε ό,τι αφορά στον ορισμό του παιδιού στρατιώτη. Το Τμήμα Ειρηνευτικών Επιχειρήσεων του οργανισμού, που συντονίζει οκτώ ειρηνευτικές δυνάμεις στην Αφρική(3), θεωρούσε στην αρχή τα παιδιά αυτά μαχητές.

Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία

Τα "γιατί" της διαμάχης στο Κονγκό

Στο χάος του εμφυλίου παραδίνεται πάλι η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό στην Κεντρική Αφρική, εντείνοντας τους φόβους για άλλη μια ανθρωπιστική καταστροφή. Η Δύση δεν είναι αμέτοχη. Το αντίθετο. Γιατί, όπως κι αν ονομάζεται ο πόλεμος εκεί, διαφυλετικός ή απλώς εμφύλιος, το βέβαιο είναι ότι υποδαυλίζεται από τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας: Τα διαμάντια, τον χρυσό, τον κασσίτερο και το κολτάνιο- ένα υλικό που χρησιμοποιείται για τα κινητά τηλέφωνα και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές μας. Ο πλέον πολύνεκρος πόλεμος από την εποχή του Χίτλερ αρχίζει ξανά. Όταν μιλάμε για το ολοκαύτωμα του Κονγκό και τα 5,4 εκατομμύρια νεκρούς, τα κλισέ παραμένουν ίδια: «διαφυλετικός πόλεμος», «στην καρδιά του Σκότους». Δεν είναι όμως. Ο ΟΗΕ κατέληξε πως ήταν ένας πόλεμος ο οποίος ξεκίνησε από τον στρατό των εταιρειών που ήθελαν να καταλάβουν τα μέταλλα, χάρη στα οποία η κοινωνία μας του 21ου αιώνα μπορεί να επικοινωνεί. Ο πόλεμος στο Κονγκό είναι ένας πόλεμος για σένα. Δύο ιστορίες έχουν γραφτεί για το πώς άρχισε αυτός ο πόλεμος- η επίσημη ιστορία και η πραγματική. Η επίσημη λέει πως ύστερα από τη γενοκτονία στη Ρουάντα, οι Χούτου, που συμμετείχαν σε μαζικές δολοφονίες, το έβαλαν στα πόδια με κατεύθυνση τα σύνορα με το Κονγκό. Η κυβέρνηση της Ρουάντας τους κυνήγησε. Όμως αυτό είναι ψέμα. Πώς το ξέρουμε; Η κυβέρνηση της Ρουάντας δεν πήγε εκεί που βρίσκονταν οι Χούτου, τουλάχιστον όχι αρχικά. Πήγε εκεί που βρίσκονται οι φυσικές πλουτοπαραγωγικές πηγές του Κονγκό και άρχισε το πλιάτσικο. Είπε στους στρατιώτες της μάλιστα να συνεργαστούν με όποιους Χούτου συναντούσαν. Το Κονγκό είναι η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο με τα κοιτάσματα χρυσού που διαθέτει, τα διαμάντια, το κολτάνιο και τον κασσίτερο. Όλοι ήθελαν από μια φέτα, έτσι εισέβαλαν άλλες έξι χώρες.

Η συνέχεια στα Νέα

Τσαντ και Σουδάν στα άκρα

Τις διπλωματικές σχέσεις με το Τσαντ διέκοψε χθες το Σουδάν, κατηγορώντας τη χώρα ότι βοήθησε τους αντάρτες του Νταρφούρ να εξαπολύσουν επίθεση εναντίον της σουδανικής πρωτεύουσας Χαρτούμ.
Σε μια νέα δραματική εξέλιξη στην πενταετή σύγκρουση, το Σάββατο ξέσπασαν σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ των σουδανικών κυβερνητικών δυνάμεων και των ανταρτών του ισχυρού Κίνηματος Δικαιοσύνης και Ισότητας του Νταρφούρ (JEM) έξω από την πρωτεύουσα Χαρτούμ.Μόλις πριν από δύο μήνες οι πρόεδροι του Τσαντ, Ιντρίς Ντεμπί Ιτνο, και του Σουδάν, Ομάρ ελ-Μπεσίρ, υπέγραφαν στο Ντακάρ συμφωνία με στόχο «την αποκατάσταση της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή». Η συμφωνία «μη επίθεσης» ανέφερε μεταξύ άλλων τη «δέσμευση για απαγόρευση κάθε δραστηριότητας ένοπλων ομάδων και την εμπόδιση χρήσης των εδαφών για την αποσταθεροποίηση του ενός κράτους από το άλλο».Η σουδανική κυβέρνηση του Εθνικού Κόμματος του Κογκρέσου (NCP) υποστηρίζει ότι οι επιχειρήσεις των JEM απέτυχαν. «Ο κύριος σκοπός της αποτυχημένης τρομοκρατικής επίθεσης δολιοφθοράς ήταν να προκαλέσει την κάλυψη των ΜΜΕ και να αφήσει τον κόσμο να φαντάζεται ότι είχαν την ικανότητα να εισέλθουν στο Χαρτούμ», δήλωσε στην κρατική τηλεόραση ο Μαντούρ αλ-Μάχντι, πολιτικός γραμματέας του κόμματος.«Αυτές οι δυνάμεις είναι βασικά δυνάμεις του Τσαντ που στηρίζονται και εκπαιδεύονται από το Τσαντ και κινήθηκαν από το Τσαντ υπό την ηγεσία του (αρχηγού των ανταρτών) Χαλίλ Ιμπραΐμ», δήλωσε ο πρόεδρος του Σουδάν, Ομάρ Χασάν.

Η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία

Ένας πόλεμος χωρίς σύνορα

Αψυχα κορμιά κείτονται στα χαντάκια και στους δρόμους, ενώ οι τραυματίες προσπαθούν να γιατρέψουν τις πληγές από τις σφαίρες στα σπίτια τους, καθώς φοβούνται να πάνε στο πλησιέστερο νοσοκομείο. Εγκαταλειμμένα αυτοκίνητα και καμένα άρματα μάχης βρίσκονται διασκορπισμένα κατά εκατοντάδες στους δρόμους. Δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες κατευθύνονται προς την πόλη, αν και αρκετοί φέρονται να αναζητούν καταφύγιο στα σύνορα με το Καμερούν. Οι Γάλλοι στρατιώτες διώχνουν όσους αναζητούν προστασία στις βάσεις τους. Παρά ταύτα, οι χαοτικές σκηνές που ξετυλίγονται τις τελευταίες ημέρες στην πρωτεύουσα του Τσαντ είναι κάθε άλλο παρά πρωτόγνωρες. Η διαμάχη που έφερε τους αντάρτες στα περίχωρα της Ντζαμένα, με προφανή στόχο την αποκαθήλωση της κυβέρνησης του Ιντρίς Ντέμπι, αποτελεί προέκταση της βίας στο γειτονικό Σουδάν.

Γαλλική ανάμειξη

Την περασμένη Τρίτη, κυβερνητικός στρατός και αντάρτες διέκοψαν τις εχθροπραξίες. Νωρίτερα, περισσότεροι από χίλιοι αντάρτες είχαν εμφανιστεί στα περίχωρα της πρωτεύουσας, την οποία τελικά δεν λεηλάτησαν χάρη στην ύστατη προσπάθεια των κυβερνητικών στρατευμάτων. Σύμφωνα, μάλιστα, με ορισμένες πηγές καθοριστικό ρόλο στην αναχαίτιση των ανταρτών διαδραμάτισαν γαλλικά πολεμικά αεροσκάφη, μολονότι το Παρίσι αρνείται κατηγορηματικά ότι αναμείχθηκε στη μάχη. Οι αντάρτες απειλούν, βέβαια, ότι θα επιστρέψουν δριμύτεροι, αλλά προς το παρόν έχουν οπισθοχωρήσει αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την Ντζαμένα. Ο αριθμός, πάντως, των ανθρώπων που σκοτώθηκαν στις εξαιρετικά βίαιες μάχες δεν έχει ακόμα αποσαφηνιστεί.

Η συνέχεια στην Καθημερινή

Διαβάστε και το σημερινή αφιέρωμα της Ελευθεροτυπίας στους πολέμους της Αφρικής